Мельницы - Виктор Степанов

Мельницы стали богами и надо успеть

Влезть в жернова пока лопасти будут вертеться,

Хлеб замешать на крови и её не жалеть —

Хлеб на соплях так приелся, что некуда деться,

Пусть будут в душные кельи без устали звать

Свечи спасать от дыханья, как в детстве учили,

Знаешь, мой друг, чтобы было о чём мне писать

Ветер должен быть сильным.

Пр.:

В жертвенном ужасе небо закружится,

Небо печальное выпадет лужами,

Небо весёлое высыпет звёздами,

Тучами скроется небо серьезное,

Вы не видали картины зловещей и краше

Ветра на марше.

Смерть как всегда будет целиться из-за угла,

Будет смеяться, злорадно сворачивать кукиш,

Можно укрыться, а можно, была ни была,

Встретить её и сказать ей, что ты её любишь,

Глупый кораблик не стал покидать свой причал,

Он пережил паруса и борта его сгнили,

Знаешь, мой друг, чтобы было зачем мне кричать

Ветер должен быть сильным.

Долго старался, но всё же извёл на корню

Мысли о мире без войн и о счастье без меры —

Там где живётся и дышится точно в раю

Слишком отчётливо из всех щелей тянет серой,

Голос сорвался, но нет больше силы терпеть,

Ждать, что другой скажет то же, но только красивей,

Знаешь, мой друг, чтобы было кому мне хрипеть.

Ветер должен быть сильным.

De molens zijn goden geworden en we moeten op tijd zijn

Klim in de molenstenen terwijl de wieken draaien,

Kneed brood op bloed en spaar het niet -

Brood op snot is zo saai dat je nergens heen kunt,

Laat ze in benauwde cellen onvermoeibaar roepen

Red kaarsen van ademhalen, zoals ze in hun kindertijd leerden,

Weet je, mijn vriend, zodat ik iets heb om over te schrijven

De wind moet sterk zijn.

Enzovoort.:

In opofferende horror zal de lucht draaien,

De droevige lucht zal in plassen vallen,

De vrolijke lucht zal de sterren uitstorten,

Wolken zullen de serieuze lucht verbergen,

Je hebt nog geen foto gezien van een onheilspellend en mooier

Winden op mars.

De dood zal, zoals altijd, van om de hoek mikken,

Zal lachen, vrolijk de viool rollen,

Je kunt je verstoppen, of je kunt, er was geen

Ontmoet haar en vertel haar dat je van haar houdt

De stomme boot verliet zijn ligplaats niet,

Hij overleefde de zeilen en zijn zijden rotten,

Weet je, mijn vriend, waarom zou ik schreeuwen

De wind moet sterk zijn.

Lang geprobeerd, maar nog steeds uitgeput

Gedachten over een wereld zonder oorlogen en over geluk zonder maat -

Waar men precies in het paradijs leeft en ademt

Te duidelijk van alle scheuren trekt het grijs,

De stem brak, maar er is geen kracht meer om te verdragen,

Wacht tot de ander hetzelfde zegt, maar dan mooier,

Weet je, mijn vriend, zodat ik iemand heb om te piepen.

De wind moet sterk zijn.