Conquered Air -

August 5th: A cold and open night,

I can hear the breeze;

I can hear the sounds of the night.

I can’t sleep, I can’t close my eyes.

Something doesn’t feel right …

I can’t hear the thoughts in my mind.

A new day is dawning …

A rising sun,

a weathered pencil drawing in the mud.

The train is still boarding, there faces glum;

the captain brings the orders to leave at once.

And everybody’s looking up to the sky

and praying for the conquered air.

Tell me the story

of when its done,

the fine details of glory and whats to come.

When everybody’s looking up to the sky

as if to see the conquered air.

God I pray to give me strength and help today,

Help me stay safe …

Oh lord hear me now.

Run over open ground,

can’t enshroud anymore.

Look out across the land,

flailing hands go down.

Push on we must advance

through the guns and the gas.

Rain falling from white clouds,

wash the blood from our hands.

I tried to be as strong as I could be

but the pain is just too much,

I’m cold and I can’t go on.

Hold off sleep,

don’t take me now.

August 6th: A cold and lonely night,

I can’t hear the breeze,

I can hear the sounds of the night;

I can hear the thoughts in my mind.

5 augustus: Een koude en open nacht,

Ik kan de bries horen;

Ik kan de geluiden van de nacht horen.

Ik kan niet slapen, ik kan mijn ogen niet sluiten.

Iets voelt niet goed...

Ik kan de gedachten in mijn hoofd niet horen.

Een nieuwe dag breekt aan...

Een rijzende zon,

een verweerde potloodtekening in de modder.

De trein stapt nog in, de sombere gezichten;

de kapitein brengt onmiddellijk het bevel om te vertrekken.

En iedereen kijkt naar de lucht

en bidden voor de veroverde lucht.

Vertel me het verhaal

van wanneer het klaar is,

de fijne details van glorie en wat komen gaat.

Als iedereen naar de lucht kijkt

alsof je de veroverde lucht wilt zien.

God, ik bid om mij vandaag kracht en hulp te geven,

Help me veilig te blijven...

Oh heer, hoor me nu.

Ren over open terrein,

niet meer kunnen omhullen.

Kijk uit over het land,

zwaaiende handen gaan naar beneden.

Druk door, we moeten doorgaan

door de kanonnen en het gas.

Regen die uit witte wolken valt,

was het bloed van onze handen.

Ik probeerde zo sterk te zijn als ik kon zijn

maar de pijn is gewoon te veel,

Ik heb het koud en ik kan niet verder.

Slaap uit,

neem me nu niet mee.

6 augustus: Een koude en eenzame nacht,

Ik kan de wind niet horen,

Ik kan de geluiden van de nacht horen;

Ik kan de gedachten in mijn hoofd horen.