Edward Mordrake -

You’ll meet me and meet me again,

my misery

My body’s a cage and

I’m never alone

'cause my cellmate is me

My phantom face tells me lies,

he whispers and jeers in the night

Without a sound,

he bathes in my grief

Raise your glass

and drink to our collective health

Save the cask

so that I can try to find the bottom

You see the charm, the charm in my face

(graceful, poignant)

But you look twice when I walk away

(twisted, malignant)

Oh, I may die…

but I still hear the voices inside

You’ll meet me and meet me again,

my misery

My body’s a cage and

I’m never alone

'cause my cellmate is me

My phantom face tells me lies,

he whispers and jeers in the night

Without a sound,

he bathes in my grief

Gaze upon us one last time,

tonight I end this tale

You see the charm, the charm in my face

(graceful, poignant)

But you look twice when I walk away

(twisted, malignant)

Oh, I may die…

but I still hear the voices inside

One locked tower room,

noose in hand,

wait for the dusk to appear

Scrawl one last request:

'Destroy the face so that I’ll rest in peace'

I will abide to no further torment

Pray death comes quick in this final moment

'Oh, not so fast dear Edward

I’ll never let you go!'

You’ll meet me and meet me again,

my misery

My body’s a cage and

I’m never alone

'cause my cellmate is me!

Je zult me ​​ontmoeten en me weer ontmoeten,

mijn ellende

Mijn lichaam is een kooi en

Ik ben nooit alleen

want mijn celgenoot ben ik

Mijn fantoomgezicht vertelt me ​​leugens,

hij fluistert en scheldt in de nacht

Zonder geluid,

hij baadt in mijn verdriet

Hef je glas

en drink op onze collectieve gezondheid

Bewaar het vat

zodat ik kan proberen de bodem te vinden

Je ziet de charme, de charme in mijn gezicht

(gracieus, aangrijpend)

Maar je kijkt twee keer als ik wegloop

(verdraaid, kwaadaardig)

Oh, ik kan sterven...

maar ik hoor nog steeds de stemmen binnenin

Je zult me ​​ontmoeten en me weer ontmoeten,

mijn ellende

Mijn lichaam is een kooi en

Ik ben nooit alleen

want mijn celgenoot ben ik

Mijn fantoomgezicht vertelt me ​​leugens,

hij fluistert en scheldt in de nacht

Zonder geluid,

hij baadt in mijn verdriet

Kijk nog een laatste keer naar ons,

vanavond beëindig ik dit verhaal

Je ziet de charme, de charme in mijn gezicht

(gracieus, aangrijpend)

Maar je kijkt twee keer als ik wegloop

(verdraaid, kwaadaardig)

Oh, ik kan sterven...

maar ik hoor nog steeds de stemmen binnenin

Een afgesloten torenkamer,

strop in de hand,

wacht tot de schemering verschijnt

Krabbel nog een laatste verzoek:

'Vernietig het gezicht zodat ik in vrede zal rusten'

Ik zal geen verdere kwelling verdragen

Bid dat de dood snel komt in dit laatste moment

'Oh, niet zo snel lieve Edward

Ik zal je nooit laten gaan!'

Je zult me ​​ontmoeten en me weer ontmoeten,

mijn ellende

Mijn lichaam is een kooi en

Ik ben nooit alleen

want mijn celgenoot ben ik!