Mi Suerte - Vetusta Morla

Beber un elixir,

Rodar sin más,

Llegar hasta el final.

Ponerme un antifaz,

Para olvidar.

Vendí toda mi sed,

Durante años para conquistar,

Calles dormida,

Islas de ciudad.

Las voces de este hotel,

Son ecos de,

Ecos de ayer.

Rostros de mí que tiemblan,

Por arder.

Mientras desnudo el ruido de mi mente,

Saber que estas ahí me hacen más fuerte.

Y en la distancia de este mundo incierto,

Y he salido a mi suerte.

Capaz de repartir las cartas,

Que me han traído aquí.

Ahora le toca a ella decidir.

Mientras desnudo el ruido de mi mente,

Saber que estas ahí me hacen más fuerte.

Y en la distancia de este nundo incierto,

Y he salido a mi suerte.

drink een elixer,

Rol zonder meer

Bereik het einde.

zet een masker op,

Vergeten.

Ik heb al mijn dorst verkocht

Jarenlang om te veroveren,

slaperige straten,

Stad eilanden.

De stemmen van dit hotel,

Het zijn echo's van

echo's van gisteren

Gezichten van mij die trillen,

om te verbranden

Terwijl ik het geluid uit mijn geest haal,

Wetende dat je er bent, maakt me sterker.

En in de verte van deze onzekere wereld,

En ik ben aan mijn geluk overgelaten.

In staat om de kaarten te delen,

Die me hier hebben gebracht.

Nu is het haar beurt om te beslissen.

Terwijl ik het geluid uit mijn geest haal,

Wetende dat je er bent, maakt me sterker.

En in de verte van deze onzekere knoop,

En ik ben aan mijn geluk overgelaten.