Alfinete - Ventre

É como se eu flutuasse com alfinetes nas pontas dos pés, sim

Ferindo tudo ao meu redor, é, logo eu

Logo eu que sinto muito

Eu sinto muito e sim, vou me enfeitar com cada lembrança boa minha

Mas eu preciso me atirar contra o que penso de mim

Da imagem que eu criei de mim

Logo eu, logo eu

E eu sei que assusta, mas a ferida que coço um dia tem que sarar

E nem que seja com um vidro, farpa ou coração

E se a garganta arranha, grita, grita

Cospe tudo de vez, deixa sair

Deixa sair, deixa sair

O gosto ruim na boca é pouco

E não sinto mais pena, nem raiva de mim

Poder sorrir de novo, é

Como aprender a caminhar

Sentir que eu posso entregar de novo

E é mais fácil começar do zero que consertar o que quebrou

Se tornar caça e caçador de si

Pra não se curar demais

Se esquecer não é o que te faz inteiro

Het is alsof ik zweef met spelden op mijn tenen, ja

Alles om me heen pijn doen, ja, binnenkort zal ik

Dus het spijt me

Het spijt me en ja, ik ga mezelf versieren met elke goede herinnering aan mij

Maar ik moet mezelf werpen tegen wat ik van mezelf denk

Van het beeld dat ik van mezelf heb gemaakt

Binnenkort ik, binnenkort ik

En ik weet dat het eng is, maar de wond die ik krab moet op een dag genezen

En zelfs met een glas, een splinter of een hart

En als de keel krabt, schreeuwt, schreeuwt

Spuug het allemaal tegelijk uit, laat het eruit

laat het eruit, laat het eruit

De vieze smaak in de mond is klein

En ik heb geen medelijden meer met of boos op mezelf

Weer kunnen lachen, ja

Hoe te leren lopen

Gevoel dat ik weer kan leveren

En het is gemakkelijker om helemaal opnieuw te beginnen dan te repareren wat je kapot hebt gemaakt

Word de jager en jager van jezelf

Om niet te veel te genezen

Vergeten is niet wat je heel maakt