Salvavidas - Veintiuno

«Te crees muy listo, tú», inhalaba, exhalaba

«Malgastas tu juventud», inhalaba, exhalaba

«Y si tengo que apostar», decía, con risa de loca

«Van a partirte la boca»

Dame cobijo, refugio, coartada

Sé de un lugar por aquí

Que abre hasta la madrugada

Y vamos luego a tu hotel

Respira, que no pasa nada

Seguro que hay sitio en tu almohada

Me pide fuego y veo crepitar la luz en su cara

Me pide que la recuerde mirándome así

Dedícame al menos tus líneas

Dame una canción salvavidas

Que quiero salvarme de mí

Dame una canción salvavidas

Que quiero salvarme de mí

Tal vez te haga daño

Hablar de actos de placer que pueden curarnos

Susurros que duran dos horas

Miradas que duran dos meses

Instantes que duran dos años

Seiscientos días después

En otro universo, he vuelto al mismo lugar

Y te juro que he oído de lejos:

«Al final me aprendí tu canción

Aún la escucho y me sabe a esperanza

Y sé que es tu pequeña venganza»

Me pide fuego y me río al decir que yo ya no fumo

Y ochenta minutos después me contesta por fin:

«Jamás creí que me escribirías

Aquella canción salvavidas

Que me hizo salvarme de mí»

Ni fuimos con calma, ni se secó el malecón

Pero recuerdo tu sonrisa y de fondo reggaetón

Y se me quitan to' los males y el bajón

Yo en la barra te miraba hablando de revolución

Recuerdo que dijiste: «Escríbeme una canción»

Por esa cara bonita te hago un disco del tirón

Y me dijiste que no: «Quiero una más especial

Una pa' las malas rachas, pa' cuando yo esté mal»

Dame una canción salvavidas

Que quiero salvarme de mí

Dame una canción salvavidas

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

"Je denkt dat je heel slim bent, jij", ingeademd, uitgeademd

'Je verspilt je jeugd,' ademde hij in, hij ademde uit

'En als ik moet wedden,' zei hij met een gekke lach

"Ze gaan je mond breken"

Geef me onderdak, onderdak, alibi

Ik weet een plek hier in de buurt

die open is tot het ochtendgloren

En dan gaan we naar je hotel

Adem, er gebeurt niets

Ik weet zeker dat er ruimte is op je kussen

Hij vraagt ​​me om een ​​vuurtje en ik zie het licht knetteren op zijn gezicht

Ze vraagt ​​me me te herinneren dat ze zo naar me keek

Draag me in ieder geval je regels op

Geef me een levensreddend lied

Ik wil mezelf redden

Geef me een levensreddend lied

Ik wil mezelf redden

misschien doet het je pijn

Praat over daden van plezier die ons kunnen genezen

Gefluister dat twee uur duurt

Ziet er die laatste twee maanden uit

Momenten die twee jaar duren

zeshonderd dagen later

In een ander universum ben ik teruggekeerd naar dezelfde plek

En ik zweer je dat ik van verre heb gehoord:

«Uiteindelijk heb ik je liedje geleerd

Ik luister er nog steeds naar en het smaakt naar hoop

En ik weet dat het jouw kleine wraak is'

Hij vraagt ​​me om een ​​vuurtje en ik lach als hij zegt dat ik niet meer rook

En tachtig minuten later antwoordt hij me eindelijk:

"Ik had nooit gedacht dat je me zou schrijven

dat levensreddende lied

Wat zorgde ervoor dat ik mezelf redde"

We gingen niet rustig verder en de promenade droogde ook niet op

Maar ik herinner me je glimlach en op de achtergrond reggaeton

En alle kwalen en de neergang worden van mij weggenomen

Ik keek naar je aan de bar terwijl je over revolutie sprak

Ik herinner me dat je zei: "Schrijf me een liedje"

Voor dat mooie gezicht maak ik een harde schijf voor je

En je zei nee: 'Ik wil een specialere

Een voor slechte strepen, voor als ik slecht ben»

Geef me een levensreddend lied

Ik wil mezelf redden

Geef me een levensreddend lied

Ik wil mezelf redden

Ik wil mezelf redden

Ik wil mezelf redden

Ik wil mezelf redden

Ik wil mezelf redden

Ik wil mezelf redden

Ik wil mezelf redden