Predestined Horror -

Predestined Horror

I lie awake, unable to move

Within myself battle reigns supreme

I’ve fallen victim to my own reality

Destined is the broken path that I contemplate

It sadly brought me here spawning this grievous fate

Remorse won’t suffice

So it must be

… that nothing lies ahead for me

Nothing but horror

My will has ceased

Energies drained off

Within time I am trapped in suspension

Eras bypass, I conclude there’s no escape

Blackened are my eyes for I can no longer be

I have seen all that I wish I didn’t see

I’ve been sacrificed

So it must be

In recollection of the pain that I suffered so

Internally I rage but where can anguish go?

Anger still flows from severed veins

Anger still flows, anger still flows

As tears stream to a predestined end

So it must be

Voorbestemde horror

Ik lig wakker, niet in staat om te bewegen

In mezelf heerst de strijd

Ik ben het slachtoffer geworden van mijn eigen realiteit

Voorbestemd is het gebroken pad dat ik overweeg

Het bracht me helaas hier om dit pijnlijke lot voort te brengen

Wroeging is niet voldoende

Dus het moet zo zijn

… dat er niets voor mij in het verschiet ligt

Niets dan afschuw

Mijn wil is opgehouden

Energieën vloeiden weg

Na verloop van tijd zit ik gevangen in opschorting

Tijdperken omzeilen, concludeer ik dat er geen ontsnapping mogelijk is

Zwart zijn mijn ogen want ik kan niet langer zijn

Ik heb alles gezien waarvan ik wou dat ik het niet zag

Ik ben opgeofferd

Dus het moet zo zijn

Ter herinnering aan de pijn die ik zo leed

Intern ben ik woedend, maar waar kan angst heen?

Woede stroomt nog steeds uit doorgesneden aderen

Woede stroomt nog steeds, woede stroomt nog steeds

Terwijl tranen stromen naar een voorbestemd einde

Dus het moet zo zijn