Luna -

Luna

The day had fallen

To the nighttime world

The moon’s light filled the sky

Its creatures made the music they make

A dense mist ascended from nowhere

Submerged within, strange woman in white

Together in darkness

For we are one

We shall live on

Through the centuries to come

It was her ghostly white face

Her death-cold breath

Fear sensed within my thoughts

Extended to me, plea of a brave new path

Void of human reflection

Submerged, I am no longer afraid

Once I could hear

And once I could see

Stripped of my soul, it’s all part of me

I’d be a fool to carry on

Luna…

Luna…

Luna

De dag was gevallen

Naar de nachtelijke wereld

Het licht van de maan vulde de lucht

Zijn wezens maakten de muziek die ze maken

Uit het niets steeg een dichte mist op

Ondergedompeld, vreemde vrouw in het wit

Samen in het donker

Want we zijn één

We zullen verder leven

Door de komende eeuwen

Het was haar spookachtig witte gezicht

Haar doodskoude adem

Angst voelde in mijn gedachten

Verlengd voor mij, pleidooi voor een moedig nieuw pad

Zonder menselijke reflectie

Onder water ben ik niet langer bang

Eens kon ik horen

En eens kon ik zien

Ontdaan van mijn ziel, het is allemaal een deel van mij

Ik zou gek zijn om door te gaan

Luna…

Luna…