Gabrielle -

I see the sun when I look into your eyes and I see the world in your heart.

Help me find an answer to what gives us soul — take my hand, I’ll carry you

away.

You see the nightmare walking up to your front door.

It penetrates,

contemplates, dissipates and still it feeds, oh God it feeds.

You’re the thorn in his sunny day — powerless, bitterness, helplessness — your

life is on the line this time.

So cold and so lonely, yet still so loyal towards him.

He’s leaving, you’re bleeding, Oh God, you’re bleeding.

When will love finally wash us all away, and when will hate make loving okay?

Should we spend our lives finding answers, or should we just let them find us

first?

Exit from the shadows that keep you trapped within,

Let the loving sunlight wash your pain away.

Think of me when you are down;

let your heart just sail away-

Deep into the mystery of life.

Silence is bitter, when voices seem faded and gray.

Some people can’t fathom why hearts shrink and dwindle away.

I can see the sun rise, deep inside your eyes.

Life can be so cruel, Gabrielle.

Ah.

Step right up folks and take a swing, she won’t hit back!

Oh my God, she’s so helpless, leave her be.

Take out all your frustrations on this poor, innocent soul.

It’s like my own personal punching bag!

Don’t hesitate folks, she’s just asking for it!

Yeah, it’s her own fault!

Sunshine seems fleeting when no one’s around to hold, to love.

And comfort is missing when those we love are all gone and we’re left cold,

afraid and alone.

I can see the sun, deep inside your eyes

Life can be so cruel, Gabrielle.

Don’t believe in those who say, «Life will turn out great».

The truth is very hard to see through hate and greed.

I see your face every night in my dreams.

And I’ll be the one to take you away.

Ik zie de zon als ik in je ogen kijk en ik zie de wereld in je hart.

Help me een antwoord te vinden op wat ons ziel geeft — pak mijn hand, ik zal je dragen

weg.

Je ziet de nachtmerrie naar je voordeur lopen.

Het dringt door,

overweegt, verdrijft en toch voedt het, oh God het voedt.

Jij bent de doorn in zijn zonnige dag - machteloos, bitterheid, hulpeloosheid - jouw

het leven staat deze keer op het spel.

Zo koud en zo eenzaam, maar toch zo loyaal aan hem.

Hij gaat weg, je bloedt, Oh God, je bloedt.

Wanneer zal liefde ons eindelijk allemaal wegspoelen, en wanneer zal liefde liefde goed maken?

Moeten we ons leven besteden aan het vinden van antwoorden, of moeten we ze ons gewoon laten vinden?

eerst?

Verlaat de schaduwen die je binnenin gevangen houden,

Laat het liefdevolle zonlicht je pijn wegspoelen.

Denk aan mij als je down bent;

laat je hart gewoon wegzeilen-

Diep in het mysterie van het leven.

Stilte is bitter als stemmen vervaagd en grijs lijken.

Sommige mensen kunnen niet bevatten waarom harten krimpen en wegkwijnen.

Ik kan de zon zien opkomen, diep in je ogen.

Het leven kan zo wreed zijn, Gabrielle.

Ah.

Stap recht op mensen en neem een ​​zwaai, ze zal niet terugslaan!

Oh mijn God, ze is zo hulpeloos, laat haar met rust.

Reageer al je frustraties af op deze arme, onschuldige ziel.

Het is net mijn eigen persoonlijke bokszak!

Aarzel niet mensen, ze vraagt ​​er gewoon om!

Ja, het is haar eigen schuld!

Zonneschijn lijkt vluchtig als er niemand in de buurt is om vast te houden, lief te hebben.

En troost ontbreekt wanneer degenen van wie we houden allemaal weg zijn en we het koud hebben,

bang en alleen.

Ik kan de zon zien, diep in je ogen

Het leven kan zo wreed zijn, Gabrielle.

Geloof niet in degenen die zeggen: «Het leven zal geweldig worden».

De waarheid is heel moeilijk te doorzien door haat en hebzucht.

Ik zie je gezicht elke nacht in mijn dromen.

En ik zal degene zijn die je meeneemt.