Recall - Valiance

I’m walking alone,

Crossing the wood of my mind

My bearings I’ve lost,

My memory is naked and blind

Dark trees stand in front of my eyes

Now are getting taller and taller

I feel so cold…

I’m looking for fire, a small house trying

To find a rest in my endless way

I should learn to hate who stabbed me in the back,

To stand to the siren, like Ulysses did.

I should learn to get away from your eyes

I have never had

Any lesson by my memories:

But, like the North Star,

Their light is the guide on my path

Nothing right, nothing wrong

I have always followed my drive

Not wondering why

I’m searching for a place where I could stay with my past

Contemplating foys and mistakes

I should learn to hate who stabbed me in the back,

To stand to the siren, like Ulysses did.

I should learn to get away from your eyes

I should wipe out all my footprints in the sand;

But no one will be able to

Not even you, not even you.

Never!

ik loop alleen,

Het oversteken van het bos van mijn geest

Mijn oriëntatie die ik heb verloren,

Mijn geheugen is naakt en blind

Donkere bomen staan ​​voor mijn ogen

Nu worden ze steeds groter

Ik heb het zo koud...

Ik ben op zoek naar vuur, een klein huis dat probeert

Om rust te vinden op mijn eindeloze manier

Ik zou moeten leren haten wie me in de rug heeft gestoken,

Om voor de sirene te staan, zoals Ulysses deed.

Ik zou moeten leren weg te komen van je ogen

Ik heb nog nooit gehad

Elke les uit mijn herinneringen:

Maar, net als de Poolster,

Hun licht is de gids op mijn pad

Niets goed, niets fout

Ik heb altijd mijn drive gevolgd

Vraag me niet af waarom

Ik ben op zoek naar een plek waar ik bij mijn verleden kan blijven

Foys en fouten overwegen

Ik zou moeten leren haten wie me in de rug heeft gestoken,

Om voor de sirene te staan, zoals Ulysses deed.

Ik zou moeten leren weg te komen van je ogen

Ik zou al mijn voetafdrukken in het zand moeten uitwissen;

Maar niemand zal het kunnen

Zelfs jij niet, zelfs jij niet.

Nooit!