The Choice -

Time surges as the rain seeks to overwhelm the earth

Its caress implores me to return

Dripping and soaking me, its bitter bouquet dictates a final decision

To subsist, a chimera shall be forgotten

To survive, a Utopia has to be buried

A desire to feel this ease again

A craving to handle my fenced realm

To cease or to remain…

To allow the shame of abandon

To vacate and live with this guilt

Remorse lulled by a stigma of disgrace

I have buried my friends and I’m not willing to embrace Death again

The claws of the Dark Lady have not yet chosen me

Honor, Renown, Mortal, Glory, Legend, Leader

I foresee an humble destiny

A prophecy of a celestial city

The domains of gods will be thy rest eternally

Thy name shall be remembered endlessly

I choose the glory

I accept my fate

Valhalla is close to me

I will soon open its gates

De tijd vliegt als de regen de aarde probeert te overweldigen

Zijn streling smeekt me om terug te keren

Het bittere boeket druipt en doorweekt me en dicteert een definitieve beslissing

Om te overleven, zal een hersenschim worden vergeten

Om te overleven, moet een utopie worden begraven

Een verlangen om dit gemak weer te voelen

Een verlangen om mijn omheinde rijk aan te pakken

Ophouden of blijven...

Om de schaamte van verlatenheid toe te staan

Om te vertrekken en te leven met dit schuldgevoel

Wroeging gesust door een stigma van schande

Ik heb mijn vrienden begraven en ik ben niet bereid om de dood opnieuw te omarmen

De klauwen van de Dark Lady hebben mij nog niet gekozen

Eer, roem, sterfelijk, glorie, legende, leider

Ik voorzie een nederig lot

Een profetie van een hemelse stad

De domeinen van goden zullen eeuwig uw rust zijn

Uw naam zal eindeloos worden herinnerd

Ik kies de glorie

Ik accepteer mijn lot

Walhalla is dicht bij mij

Ik zal binnenkort zijn poorten openen