Preambolo - Valeria Rossi

È vero è un fenomeno del tutto surreale

Non sono abituata ad affrontare

Questo genere di situazione

Per me non è normale

Questo strano andirivieni

Io non me lo so spiegare

Te lo voglio dire

Non la prender così male

Voglio essere sincera

Voglio renderti partecipe di ogni

Variazione del mio umore

So che è coraggioso

Ma sarà liberatorio

Anche potersi sbilanciare

Voglio farmi proprio male

Tu non ti preoccupare

Per adesso non prendere nessuna decisione

Fai come ti pare

Non voglio nasconderti nulla

Permettimi di dire

Vorrei sentirmi libera di dichiarare

Di assumermi i miei rischi

Su come puoi reagire

Oggi non ti amo come ieri

…ti amo di più

Non mi fraintendere

non è niente veramente

è curioso vedere come cambiano veloci

i movimenti piccoli gli scambi gli incroci

ti giuro che non ne sapevo niente

non potevo prevederlo

è buffo come ti stupiscano gli eventi

mi sembra quasi di essere

in preda a mille venti

come se io non fossi padrona dei miei passi

e comunque ora lo faccio

e mi apro come un pozzo

scoperto quasi per caso

ai margini di un fosso

anche se il pudore

di non farmi mai beccare

come se l’ordine fosse questo

come se tutto fosse a posto

mi suggerisce e mi consiglia

di tener per me la briglia

di non lasciare trapelare tutto

come se non ci fosse neanche

un po' di giallo un qualche brivido imprevisto

va bene cedo e ti confesso

oggi non ti amo come ieri…

ti amo di più

Het is waar, het is een volkomen surrealistisch fenomeen

Ik ben niet gewend om te confronteren

Dit soort situaties

Voor mij is het niet normaal

Dit vreemde komen en gaan

Ik kan het niet uitleggen

Ik wil je vertellen

Vat het niet zo erg op

Ik wil eerlijk zijn

Ik wil je laten deelnemen aan elke

Verandering in mijn stemming

Ik weet dat hij moedig is

Maar het zal bevrijdend zijn

Zelfs overweldigd kunnen raken

Ik wil echt gekwetst worden

Geen zorgen

Neem nu geen beslissingen

Doe wat jij wilt

Ik wil niets voor je verbergen

Laat me zeggen

Ik zou graag willen aangeven

Om mijn eigen risico's te dragen

Over hoe u kunt reageren

Vandaag hou ik niet meer van je zoals gisteren

…Ik hou nog meer van je

Begrijp me niet verkeerd

het is eigenlijk niets

het is merkwaardig om te zien hoe snel ze veranderen

de kleine bewegingen, de uitwisselingen, de kruisingen

Ik zweer dat ik er niets vanaf wist

Ik kon het niet voorzien

het is grappig hoe gebeurtenissen je verrassen

Ik voel bijna dat ik dat ben

in de greep van duizend winden

alsof ik mijn stappen niet onder controle had

en in ieder geval, nu doe ik het

en ik ga open als een put

bijna per ongeluk ontdekt

aan de rand van een sloot

zelfs als de schande

om nooit gepakt te worden

alsof dit de opdracht was

alsof alles klopte

hij stelt voor en hij adviseert mij

om het hoofdstel voor mezelf te houden

om niet alles uit te laten lekken

alsof het niet eens bestaat

een beetje geel een onvoorziene rilling

oké, ik geef toe en ik beken

vandaag hou ik niet meer van je zoals gisteren...

ik hou nog meer van je