Пост -

На кармане пара конфет, паста гоя;

На плече АК в положении для стрельбы стоя;

Впереди запретная граница, пурга

И триста дней сурка

Мысли типа «неужели заметут»

Заменили «неужели я, неужели тут?»

Но вот я уже иду, полуспящий

Как и когда убивать знающий блестяще

На голову каску, под нее венок из мыслей

Колючий как этот забор е… чий

Гнилая мысля, она как бронежилет —

Снять нельзя, а он тяжелеет

На часах три, на термометре минус тридцать

На периметре фонари

И кроме них впереди мне ничто не светит,

А где-то дуют мои пацаны, а не дубовый ветер

Спасибо, Ваше благородие

Госпожа повестка, за дни эти

За полноценный сон двухчасовой

Дух-часовой.

В пятки от страха дух: «Че за вой?»

—

Говорят, это волки

И, вот, этот вой, он как этот твой год долгий,

Но у нас одна тоска

И сердце в унисон воет пускай

А луна все выше, на

Километры вокруг мертвая тишина

Весь мир замолк, но не слышно как

Воет от тоски караульный волк

Ветер, ветер, брат, вопрос у меня к те

Любимая моя где?

Помнит ли обо мне?

И какого… я вне зоны абонент

Но, пока Ромео разворачивал последнюю конфету

Некто разворачивал Джульету

Все они суки, и слова все те же:

«Как ты мог подумать?

За кого ты меня держишь?»

Да, я тут не один такой, и все были уверенны

Ты что!

Но, до поры, до времени

Пока у этих сук ту любовь, что где-то с автоматом в лесу

Не затмил междуножный зуд

И, вот, идешь по посту и представляешь как

На двоих раздаёшь эти два рожка,

А вывод один, и он очень прост —

Ничто не вечно, исключение лишь этот пост

Op de zak zitten een paar snoepjes, goy pasta;

Op de schouder van de AK in een staande positie;

Verboden grens vooruit, sneeuwstorm

En driehonderd dagen groundhog

Gedachten als "zullen ze het echt opmerken"

Vervangen "ben ik het echt, is het echt hier?"

Maar nu loop ik al, half in slaap

Hoe en wanneer te doden wie weet briljant

Op het hoofd van een helm, daaronder een krans van gedachten

Stekelig als dit hek f ... chi

Een rotte gedachte, het is als een kogelvrij vest -

Je kunt het niet uitdoen, maar het wordt zwaarder

Drie uur, min dertig op de thermometer

Lantaarns aan de rand

En behalve hen straalt er niets voor me uit,

En ergens waaien mijn jongens, geen eikenwind

Bedankt edelachtbare

Mevrouw agenda, tegenwoordig

Voor een volledige slaap van twee uur

Geest uur.

Op de hielen van angst, de geest: "What the howl?"

—

Ze zeggen dat het wolven zijn

En zie, dit gehuil, het is als dit lange jaar van jou,

Maar we hebben één verlangen

En laat het hart in koor huilen

En de maan wordt hoger

Kilometers rond doodse stilte

De hele wereld is stil, maar je kunt niet horen hoe

De schildwacht wolf huilt van angst

Wind, wind, broer, ik heb een vraag voor je

Waar is mijn geliefde?

Herinnert hij zich mij nog?

En wat... ben ik abonnee buiten de zone

Maar terwijl Romeo het laatste snoepje uitpakte

Iemand heeft Julia omgedraaid

Het zijn allemaal teven, en de woorden zijn hetzelfde:

“Hoe kon je denken?

Voor wie houd je me aan?"

Ja, ik ben niet de enige hier, en iedereen wist het zeker

Wat ben je!

Maar voorlopig, voorlopig

Terwijl deze teven die liefde hebben die ergens met een machinegeweer in het bos is

Heeft de jeuk tussen de benen niet overschaduwd

En dus ga je langs de post en stel je je voor hoe

U verdeelt deze twee hoorns voor twee,

En er is maar één conclusie, en die is heel eenvoudig -

Niets duurt voor altijd, de enige uitzondering is dit bericht