Лёд -

Не в то русло бегут кораблики наши;

Река одна, да берега друг от друга все дальше.

А как же, с годами, с такими-то холодами,

Реке тонкими не покрыться льдами.

Когда лодку раскачивают ветра,

Не спрашивают кто виноват, кто прав.

Давай не будем проверять, кто по середине

Очередных штормов первым палубу покинет.

А за бортом осени, что не молчим,

Мы друг без друга в этой осени потонем вовсе.

Может подлатаем паруса, пока штормить бросило,

Ведь совсем на износе.

Хватит зло таить друг на друга —

Это замкнутый круг!

Зло — это не к добру.

И пока осень последние листья не закружит,

Давай из тысячи слов найдем трое нужных.

Припев:

Пока мне есть место в глазах твоих,

Пока есть песни для нас двоих;

Пока есть льды чем эти растопить,

Давай все это вместо молчания хранить.

Пока мне есть место в глазах твоих,

Пока есть песни для нас двоих;

Пока есть льды чем эти растопить,

Давай все это вместо молчания хранить.

Давай сохраним, а не схороним;

Ведь мы получим поровну, даже под этой бронею.

Мы разве этого хотели — искать,

То что заденет, вместо того что тронет?

В одной комнате вроде, но не подходим друг к другу,

Может друг другу не подходим?

Да просто похолодало, а раз так, —

Кто если не мы приблизит оттепель?

Знаю, в этот раз не без повода,

Знаю, многое не так у нас как у кого-то там.

Но хватит этих доводов, все это — вода,

Имей в виду до добра нас доводы не доведут!

Давит быт, но и тут, если нам захотеть,

Можно разглядеть то, что было на виду.

Давай выкинем из дома все пустое?

Давай забудем все, что помнить не стоит!

Припев:

Пока мне есть место в глазах твоих,

Пока есть песни для нас двоих;

Пока есть льды чем эти растопить,

Давай все это вместо молчания хранить.

Пока мне есть место в глазах твоих,

Пока есть песни для нас двоих;

Пока есть льды чем эти растопить,

Давай все это вместо молчания хранить.

Onze boten varen de verkeerde kant op;

De rivier is één, maar de oevers liggen steeds verder van elkaar.

Maar hoe zit het met de jaren, met zulk koud weer,

De rivier is niet bedekt met dun ijs.

Wanneer de boot door de wind heen en weer wordt gewiegd

Ze vragen niet wie de schuldige is, wie gelijk heeft.

Laten we niet kijken wie er in het midden zit

De volgende stormen zullen als eerste het dek verlaten.

En aan de kant van de herfst, dat we niet stil zijn,

We zullen dit najaar zonder elkaar verdrinken.

Misschien lappen we de zeilen terwijl de storm voorbij is,

Het is tenslotte helemaal versleten.

Genoeg om het kwaad tegen elkaar te verbergen -

Het is een vicieuze cirkel!

Het kwaad is niet goed.

En tot de herfst zijn laatste bladeren laat vallen,

Laten we drie noodzakelijke woorden vinden uit duizend woorden.

Refrein:

Zolang ik een plaats in jouw ogen heb,

Zolang er liedjes voor ons twee zijn;

Zolang er ijs is dan om deze te smelten,

Laten we dit alles bewaren in plaats van stil te zijn.

Zolang ik een plaats in jouw ogen heb,

Zolang er liedjes voor ons twee zijn;

Zolang er ijs is dan om deze te smelten,

Laten we dit alles bewaren in plaats van stil te zijn.

Laten we redden, niet begraven;

We zullen tenslotte gelijk ontvangen, zelfs onder dit harnas.

Wilden we dit echt zoeken,

Wat zal aanraken, in plaats van wat zal aanraken?

Het is alsof we in dezelfde kamer zijn, maar we benaderen elkaar niet,

Misschien passen we niet bij elkaar?

Ja, het werd kouder, maar als dat zo is, -

Wie, anders dan wij, zal de dooi brengen?

Ik weet deze keer niet zonder reden

Ik weet dat veel niet hetzelfde is bij ons als bij iemand daar.

Maar genoeg van deze argumenten, dit is allemaal water,

Houd in gedachten, argumenten zullen ons niet naar het goede leiden!

Het leven verplettert, maar zelfs hier, als we willen,

Je kunt zien wat er voor je was.

Laten we alles leeg het huis uit gooien, oké?

Laten we alles vergeten wat niet de moeite waard is om te onthouden!

Refrein:

Zolang ik een plaats in jouw ogen heb,

Zolang er liedjes voor ons twee zijn;

Zolang er ijs is dan om deze te smelten,

Laten we dit alles bewaren in plaats van stil te zijn.

Zolang ik een plaats in jouw ogen heb,

Zolang er liedjes voor ons twee zijn;

Zolang er ijs is dan om deze te smelten,

Laten we dit alles bewaren in plaats van stil te zijn.