Al Azif - Uzômi

Tornar-me-ei de novo a Besta Fera

Pras feras bestas do mundo devorar

E a eternidade que me espera

É a dos deuses cegos que me guiarão

O tempo dos homens é passado

Quem dita as regras são anormais

Em meio ao rufar demente

Das trombetas da destruição

Não peça respeito

Peço distância

Não saia de casa

Não se levante

O seu chão te tragará

De volta ao pó que eras

E reencontrará

Sua doença

Que contaminará

A sua prole

Não se pode ignorar

O que não vem de nós

Não cegarás aos outros

Fechando os próprios seus

O tempo dos homens passará

Quando macularem o mundo

E os Antigos retornarão

E os Antigos se vingarão

Quando vierem nos devorar

Nada somos além de nada

Só cremos em mixaria

Esperamos a vida eterna

Pois não queremos acabar

Ik zal weer het Beast Beast worden

Voor de wilde beesten van de wereld om te verslinden

En de eeuwigheid die op mij wacht

Het is dat van de blinde goden die mij zullen leiden

De mannentijd is voorbij

Degenen die de regels dicteren zijn abnormaal

Temidden van het demente drummen

Van de bazuinen van vernietiging

vraag niet om respect

Ik vraag om afstand

Verlaat het huis niet

sta niet op

je grond zal je opslokken

Terug naar het stof dat je was

En je zult vinden

uw ziekte

dat gaat besmetten

je nageslacht

Je kunt niet negeren

Wat niet van ons komt

Gij zult anderen niet verblinden

Zelf afsluiten

De mannentijd gaat voorbij

Als ze de wereld bezoedelen

En de Ouden zullen terugkeren

En de Ouden zullen wraak nemen

Als ze ons komen verslinden

we zijn niets meer dan niets

Wij geloven alleen in mixaria

Wij hopen op het eeuwige leven

Omdat we niet willen eindigen