Лав - Увула

Как судьба

Ты встретил ее в доме

О котором ты не знаешь ничего

Как легко раствориться в этом чувстве

И как трудно сделать первый шаг к мечте

Завтра я

Не буду врать себе

Мои мысли только о тебе

Кто сказал вам

Что мысли нараспашку

Что любить людей не так уж страшно

День за днем мне нужно притворяться

Безразличное внимание к тебе

Лишь когда мой взгляд с твоим встречался

Чувствовал, насколько я боюсь

Я прошу не перестань быть странной

Даже если ты вдруг убежишь

Не могу не обращать внимания

Как мы непохожи, но близки

Как мила

Ее ясная улыбка

И туманна вечность в голубых глазах

Можно мне

Сделать все что в моих силах

Чтобы эти губы видеть вновь и вновь

Мой черед

Через страх к ней прикоснуться

И почувствовать как застывает кровь

Кто сказал вам

Что чувства нараспашку

Что искать любовь не так уж страшно

zoals het lot

Je hebt haar thuis ontmoet

Waar je niets van weet

Hoe gemakkelijk is het om in dit gevoel op te lossen

En hoe moeilijk het is om de eerste stap naar een droom te zetten

Morgen Ik

Ik zal niet tegen mezelf liegen

Ik denk alleen aan jou

Wie heeft het je verteld?

Welke gedachten wijd open

Dat liefhebben van mensen niet zo eng is

Dag na dag moet ik doen alsof

Onverschillige aandacht voor jou

Alleen toen mijn blik de jouwe ontmoette

Voelde hoe bang ik ben

Ik vraag je om niet op te houden vreemd te zijn

Zelfs als je plotseling wegrent

ik kan niet negeren

Hoe we anders zijn, maar toch dichtbij

Heel schattig

Haar duidelijke glimlach

En mistige eeuwigheid in blauwe ogen

Mag ik

Doe alles wat in mijn macht ligt

Om deze lippen steeds weer te zien

mijn beurt

Door angst om haar aan te raken

En voel hoe het bloed bevriest

Wie heeft het je verteld?

Welke gevoelens wijd open

Dat liefde zoeken niet zo eng is