barren winds - Urizen

Unto ineffability,

unfolding fear which beckons far away to find the self,

solace and redemption.

Away

traipsing on amidst the transitorium

to find the soul’s dimensions.

Am I this fleeting carnal form?

And unto the great demise

I am advancing forward

towards the way of light

but find that I have traveled nowhere.

Pain

I’m swallowed by infinity.

Design of cancellation.

Am I this carnal fate?

The mighty winds of eternity

lay barren the landscape of fear.

Our feeble bodies tumble down.

No hope to cling to as we fall one by one

into the terror of nothingness.

Away from deceit

I’ve traveled far and wide to find despair.

I realize I’m doomed to fade away.

Traipsing on amidst the transitorium.

Demise is non-existence.

I am this carnal fade.

tot onuitsprekelijkheid,

angst ontvouwen die ver weg wenkt om het zelf te vinden,

troost en verlossing.

Weg

slenteren door het transitorium

om de dimensies van de ziel te vinden.

Ben ik deze vluchtige vleselijke vorm?

En tot de grote ondergang

Ik ga vooruit

naar de weg van het licht

maar ontdek dat ik nergens naartoe ben gereisd.

Pijn

Ik ben opgeslokt door oneindigheid.

Ontwerp van annulering.

Ben ik dit vleselijke lot?

De machtige winden van de eeuwigheid

leg het landschap van angst onvruchtbaar.

Onze zwakke lichamen tuimelen naar beneden.

Geen hoop om aan vast te klampen terwijl we een voor een vallen

in de terreur van het niets.

Weg van bedrog

Ik heb heinde en verre gereisd om wanhoop te vinden.

Ik realiseer me dat ik gedoemd ben te verdwijnen.

Slenteren door het transitorium.

Ondergang is niet-bestaan.

Ik ben deze vleselijke vervaging.