Parish - Uriah

I remember when you said it would change,

strange I believed you then

but no more empty promises shall leave your lips again.

I know you never meant to hurt anyone

but I know the damage has already been done

we’re over, it’s finished and now, you’re burning your last bridge back home…

Burn, your bridges fall down

Disconnected your past with this new life you found, so

Burn, your bridges fall down

You can’t hide forever, needles and pills wont fix you.

It must be nice to have the luxury

to never care for anyone but yourself

escaping the tradegy, only to see you crawling back for more.

(How dare you?)

Don’t speak, your words are like poison.

To my ears, and there’s nowhere to turn.

Open your eyes and see, look at what you’ve done to me.

Open your heart and be who you were before you left me.

It must be nice to have the luxury

to never care.

It must be nice to have the luxury

to never care for anyone but yourself

escaping the tradegy, only to see you crawling back for more.

(How dare you?)

Don’t speak, your words are like poison.

To my ears, and there’s nowhere to turn.

You must be one of them.

(There's no where to turn) You must be throwing out the world in your hands.

(Nowhere to turn) You must be one of them.

You must be throwing out the world in your hands.

Ik herinner me dat je zei dat het zou veranderen,

vreemd dat ik je toen geloofde

maar er zullen geen loze beloften meer van uw lippen komen.

Ik weet dat het nooit je bedoeling was iemand pijn te doen

maar ik weet dat het kwaad al geschied is

we zijn voorbij, het is klaar en nu verbrand je je laatste brug naar huis ...

Brand, je bruggen vallen naar beneden

Je verleden losgekoppeld van dit nieuwe leven dat je hebt gevonden, dus

Brand, je bruggen vallen naar beneden

Je kunt je niet voor altijd verbergen, naalden en pillen zullen je niet repareren.

Het moet fijn zijn om de luxe te hebben

om nooit voor iemand anders te zorgen dan jezelf

ontsnappen aan de handel, alleen om je terug te zien kruipen voor meer.

(Hoe durf je?)

Spreek niet, je woorden zijn als vergif.

In mijn oren, en ik kan nergens terecht.

Open je ogen en kijk, kijk naar wat je me hebt aangedaan.

Open je hart en wees wie je was voordat je me verliet.

Het moet fijn zijn om de luxe te hebben

om nooit om te geven.

Het moet fijn zijn om de luxe te hebben

om nooit voor iemand anders te zorgen dan jezelf

ontsnappen aan de handel, alleen om je terug te zien kruipen voor meer.

(Hoe durf je?)

Spreek niet, je woorden zijn als vergif.

In mijn oren, en ik kan nergens terecht.

Jij moet een van hen zijn.

(Je kunt nergens heen) Je moet de wereld in je handen gooien.

(Nergens om naartoe te gaan) U moet een van hen zijn.

Je moet de wereld in je handen gooien.