Forvitringstid -

I en grotte, kledd i sort

Visket vekk og ønsket bort

Fra en tåre, hard som stein

Viser her kun skinn og bein

Bor vi nå i tankens drakt

Alt er gjort og alt er sagt

Næringsløs i giftig feber

Viljen blør og kroppen strever

Utskutt yngel under fanen

Hvor er veien, hvor er banen

Innesluttet lys som slukner

Se min død i det jeg drukner

Kvalt av skam og lysets stråler

Livet levd på sorgens nåler

Knekt av frykt og skyldens måne

Se meg falle, se meg gråne

Forvitringstid i åndens fest

Lukter vondt og smaker pest

Revet vekk i troløs form

Døden kledd som åndens orm

Livløs ætt i trofast følge

Skylt mot land av hevnens bølge

Dydløs ære fylt med jammer

Spikret fast med hatets hammer

Gi meg lit til det som står

Alt som er, og det som sår

Gudens nektar under havet

Leg mitt sår;

den største gave

In een grot, in het zwart gekleed

Weggeveegd en weggewuifd

Van een traan, zo hard als steen

Toont hier alleen huid en botten

We leven nu in de denktank

Alles is gedaan en alles is gezegd

Ondervoed door giftige koorts

De wil bloedt en het lichaam worstelt

Uitgeworpen bak onder het tabblad

Waar is de weg, waar is het pad?

Ingesloten licht dat uitgaat

Zie mijn dood als ik verdrink

Verstikt door schaamte en de lichtstralen

Het leven leefde op de naalden van verdriet

Opgejaagd door angst en de maan van schuld

Zie me vallen, zie me grijs

Verweringstijd in het feest van de geest

Ruikt slecht en smaakt naar pest

Verscheurd in ontrouwe vorm

De dood verkleed als de worm van de geest

Levenloze familie in trouw gezelschap

Aan de wal getekend door de golf van wraak

Deugd van eer gevuld met verdriet

Genageld met de hamer van haat

Geef me vertrouwen in wat het zegt

Alles wat is en wat pijn doet

Gods nectar onder de zee

Genees mijn wond;

het beste cadeau