Broken Path -

The railroad tracks reflect the setting sun

Blazing softly around the bend

The railroad engineer has one last hope

That those severed rails are just a bad dream

Are we built to last?

Are we built to last?

Our lives lived too fast?

Are we built to last?

This teenager with his heavy mind

Contemplates just what he’s done

Dirty shoes beat down a dusty road

Here his hopes and fears will never be told

Walking through a field

The weeds and thorns, they cling and tear my skin

Taking this short cut over again with the same old consequence

My mind wanders to a familiar thought

A broken path, a burning sky, an engineer

Is where this story is forever

De spoorrails weerspiegelen de ondergaande zon

Zachtjes flitsend door de bocht

De spoorwegingenieur heeft nog een laatste hoop

Dat die afgehakte rails slechts een slechte droom zijn

Zijn we gebouwd om lang mee te gaan?

Zijn we gebouwd om lang mee te gaan?

Ons leven leefde te snel?

Zijn we gebouwd om lang mee te gaan?

Deze tiener met zijn zware geest

Denkt na over wat hij heeft gedaan

Vuile schoenen over een stoffige weg

Hier zullen zijn hoop en angsten nooit worden verteld

Wandelen door een veld

Het onkruid en de doornen, ze klampen zich vast en scheuren mijn huid

Deze kortere weg opnieuw nemen met hetzelfde oude gevolg

Mijn gedachten dwalen af ​​naar een bekende gedachte

Een gebroken pad, een brandende lucht, een ingenieur

Is waar dit verhaal voor altijd is?