Fire -

Blue hours quicken the bottle

It’s all too hard to face reality comes

Left my head in the clouds so long I can only stumble below

Turn my liver to ash at a pace I know can’t last

But the evils that chase me feel faster and faster and faster with sobriety

Maybe it’s what I want

Maybe I’ll never relent

Too much physical ache, clear my head with a mental haze

Maybe it’s what I want

Maybe I’ll never relent

Too much physical ache, turned into a mental haze

Colors seems brighter, and the days

Days feel warmer

But the lucidity is so temporary

Try to clear my head, but I don’t want the warmth to fade

Shame take my memories, and dissipate

I am a prisoner, trapped inside my safe space

My now captive spirit chained with ash and amber stains

(I sleep inside my fears)

Dove head first into the black

Blasphemed and baptized in what I lack

The sanctuary I’ve locked myself in

A most decrepit cathedral

Colors seem brighter, days feel warmer

In my hiding place, I’ll stay safe

My crusade: a war of attrition between mind and body

God, forgive me

Colors seem brighter, days feel warmer

In my hiding place, I’ll stay safe

(Blue hours quicken the bottle it’s all too hard to face reality comes

Turn my lungs to ash at a pace I know can’t last)

Blauwe uren versnellen de fles

Het is maar al te moeilijk om de realiteit onder ogen te zien komt

Liet mijn hoofd zo lang in de wolken dat ik alleen maar naar beneden kan struikelen

Verander mijn lever in een tempo waarvan ik weet dat het niet lang kan duren

Maar het kwaad dat me achtervolgt, voelt sneller en sneller en sneller met nuchterheid

Misschien is het wat ik wil

Misschien zal ik nooit toegeven

Te veel fysieke pijn, maak mijn hoofd leeg met een mentale waas

Misschien is het wat ik wil

Misschien zal ik nooit toegeven

Te veel fysieke pijn, omgezet in een mentale waas

Kleuren lijken helderder, en de dagen

Dagen voelen warmer aan

Maar de helderheid is zo tijdelijk

Probeer mijn hoofd leeg te maken, maar ik wil niet dat de warmte vervaagt

Schande, neem mijn herinneringen, en vervliegen

Ik ben een gevangene, gevangen in mijn veilige ruimte

Mijn nu gevangen geest geketend met as- en barnsteenvlekken

(Ik slaap in mijn angsten)

Dove head first in the black

Gelasterd en gedoopt in wat mij ontbreekt

Het heiligdom waarin ik mezelf heb opgesloten

Een meest vervallen kathedraal

Kleuren lijken helderder, dagen voelen warmer aan

In mijn schuilplaats blijf ik veilig

Mijn kruistocht: een uitputtingsslag tussen lichaam en geest

God vergeef mij

Kleuren lijken helderder, dagen voelen warmer aan

In mijn schuilplaats blijf ik veilig

(Blauwe uren versnellen de fles, het is maar al te moeilijk om de realiteit onder ogen te zien komt

Verander mijn longen in as in een tempo waarvan ik weet dat het niet lang kan duren)