Living Hell - Until Rain

I woke up, where am I?

Can’t remember a thing

What do I feel?

How did I come to this?

Addiction, needles burning my skin

The lights around me are so dim

The substance is in my blood

I feel it inside

Oh sweet relief of death where are you?

Release this dark chain from my heart

Carry me with you

Now I see, I finally understand

What was lost, entering this cell?

Dreaming of her, craving for the end…

I wanna escape from living this hell

This living hell

Paralyzed, alone

Standing still

I can sense the emptiness surround me

Just because I can’t feel

Doesn’t mean I don’t care

Sitting in this dark and empty room

Can’t move, can’t shed a tear

Can’t breathe, I’m trapped in here

My fragile eyes wide shut

Drifting off this endless road

This game for me is lost

Now I see, I finally understand

What was lost, entering this cell?

Dreaming of her, craving for the end…

I wanna escape from living this hell

This living hell

Gazing up at the vague sky

The sun is setting on me

But what an irony, God

You are always smiling at me

Can’t move, can’t shed a tear

Can’t breathe

I’m standing still

This is my own demise

Never imagined it would end well

Ik werd wakker, waar ben ik?

Kan me niets herinneren

Wat voel ik?

Hoe ben ik hiertoe gekomen?

Verslaving, naalden die mijn huid verbranden

De lichten om me heen zijn zo zwak

De stof zit in mijn bloed

Ik voel het van binnen

Oh zoete opluchting van de dood waar ben je?

Bevrijd deze donkere ketting uit mijn hart

Draag me met je mee

Nu begrijp ik het, ik begrijp het eindelijk

Wat ging er verloren bij het binnenkomen van deze cel?

Dromen van haar, verlangen naar het einde...

Ik wil ontsnappen aan het leven in deze hel

Deze levende hel

Verlamd, alleen

Stilstaan

Ik voel de leegte om me heen

Gewoon omdat ik niet kan voelen

Betekent niet dat het me niet kan schelen

Zittend in deze donkere en lege kamer

Kan niet bewegen, kan geen traan laten

Ik kan niet ademen, ik zit hier gevangen

Mijn breekbare ogen wijd dicht

Afdrijven van deze eindeloze weg

Deze game is voor mij verloren

Nu begrijp ik het, ik begrijp het eindelijk

Wat ging er verloren bij het binnenkomen van deze cel?

Dromen van haar, verlangen naar het einde...

Ik wil ontsnappen aan het leven in deze hel

Deze levende hel

Starend naar de vage lucht

De zon gaat onder op mij

Maar wat een ironie, God

Je lacht altijd naar me

Kan niet bewegen, kan geen traan laten

Kan niet ademen

ik sta stil

Dit is mijn eigen ondergang

Nooit gedacht dat het goed zou aflopen