Diciembre - Univ

Un diciembre eterno

Y el año no va a pasar

La miel en los labios

Estornudos de sabios

Y un llanto que no para

Hasta el alba, tú descansas

En brazos ajenos a mi

No lo supe ver venir

No lo supe ver venir

Cojo y levanto la antena

Hacia la estratosfera

E intento sintonizar

Tú tan de palacio

Yo tan de extrarradio

Normal que saliese fatal

Y aun gracias que de tu patria

Me queda algún souvenir

Pero poco ya de ti

Pero poco ya de ti

een eeuwige decembermaand

En het jaar gaat niet voorbij

honing op de lippen

niezen van wijze mannen

En een kreet die niet ophoudt

Tot het ochtendgloren rust je

In wapens die mij vreemd zijn

Ik wist niet dat het eraan kwam

Ik wist niet dat het eraan kwam

Ik pak de antenne op en zet hem omhoog

de stratosfeer in

En ik probeer af te stemmen

jij zo paleis

Ik ben zo voorstedelijk

Normaal dat het fataal uitpakte

En zelfs bedankt dat vanuit je vaderland

Ik heb souvenirs

Maar weinig van jou

Maar weinig van jou