Where Do We Go - Undertow

The voice of failure is what I fear.

Should I cry in anger or reflect on despair?

Seduced by the past with emptiness that lasts.

The shallowness that shows and the selfishness that grows.

Where do we go?

Where do we go from here?

I refuse to sit complacent and watch it all slip away.

I’m not content with the effort that I’ve made.

Pondering on solution, I know the answers lie there

but striving for improvement is clearly unaware.

A true commitment with no possible gain is just taken

for granted and thrown back in our face.

I have reason to believe that we can rebuild from the past.

Redeem and prosper if just given the chance.

Where do we go?

Where do we go from here?

De stem van mislukking is waar ik bang voor ben.

Moet ik huilen van woede of nadenken over wanhoop?

Verleid door het verleden met een blijvende leegte.

De oppervlakkigheid die zichtbaar is en het egoïsme dat groeit.

Waar gaan we heen?

Wat gaan we nu doen?

Ik weiger om zelfgenoegzaam te gaan zitten en toe te kijken hoe het allemaal wegglipt.

Ik ben niet tevreden met de moeite die ik heb gedaan.

Als ik nadenk over een oplossing, weet ik dat de antwoorden daar liggen

maar streven naar verbetering is duidelijk onbewust.

Een echte verbintenis zonder enige winst wordt gewoon aangegaan

vanzelfsprekend en in ons gezicht gegooid.

Ik heb reden om te geloven dat we kunnen herbouwen vanuit het verleden.

Verzilver en voorspoedig als je de kans maar krijgt.

Waar gaan we heen?

Wat gaan we nu doen?