Temperamental - Undercast

Temperamental;

A facet of my imagination

Like the condensation on my window pane

I’ll watch our pictures fade like it was always meant to be this way

I can see our friendship slipping away

Down a route that’s impossible take

Looks like you already noticed

And I know it’s probably my abrasive personality

But I couldn’t even care less, in all honesty

I’m a pendulum, and I’m swinging between the thoughts in my head,

and the lies that we have fabricated

Stand aside, and watch me cut my way through the rope that holds us tight

Before it breaks under this unrelenting tension

Every empty sentence that you speak is as crooked as my grinding teeth

And I couldn’t even begin to think of how to break this cycle

I’ll spend every second of every day just trying to find another way

And I bet it hurts to hear me say that I can’t wait to see this day

I’ll always see you for what you are:

Another broken memory, another retributive scar

Now I hear it echo in the chambers of my head

A resounding reminder of the words you never said

Go on call me pessimistic, but you know I’m just realistic

Temperamentvol;

Een facet van mijn verbeelding

Zoals de condens op mijn ruit

Ik zal onze foto's zien vervagen alsof het altijd zo bedoeld was

Ik zie onze vriendschap wegglijden

Een onmogelijke route afleggen

Het lijkt erop dat je het al gemerkt hebt

En ik weet dat het waarschijnlijk mijn schurende persoonlijkheid is

Maar het kan me in alle eerlijkheid niet eens schelen

Ik ben een slinger en ik slinger tussen de gedachten in mijn hoofd,

en de leugens die we hebben verzonnen

Ga opzij staan ​​en kijk hoe ik me een weg baan door het touw dat ons stevig vasthoudt

Voordat het breekt onder deze niet aflatende spanning

Elke lege zin die je uitspreekt is zo krom als mijn tandenknarsen

En ik kon niet eens beginnen te bedenken hoe ik deze cyclus kon doorbreken

Ik zal elke seconde van elke dag besteden aan het proberen een andere manier te vinden

En ik wed dat het pijn doet om me te horen zeggen dat ik niet kan wachten om deze dag te zien

Ik zal je altijd zien voor wat je bent:

Nog een gebroken herinnering, nog een vergeldend litteken

Nu hoor ik het echoën in de kamers van mijn hoofd

Een klinkende herinnering aan de woorden die je nooit hebt gezegd

Noem me gerust pessimistisch, maar je weet dat ik gewoon realistisch ben