Hold Tight - Undercast

It’s been fifteen years since we left you on the street

I didn’t see a single tear roll down your cheek

Not that I cared, I was barely four years old

But Mum was right, we were both just moving on

But that’s what you couldn’t see, wasn’t sure if you really wanted me

Now I’m 21 years old, so what’s seven months, you couldn’t even fucking call

You always say you’re proud of me, but these autumn leaves fall like my

self-esteem

I’ll hold tight my insecurities

I left Dad back in Anna-Bay with every single thing we made

Through the glass I watched you disappear, was the coldest winter day that year

And I’m grateful, not that I have shown it

Never from a lack of love, more like a useless poet

You always say you’re proud of me, but these autumn leaves fall like my

self-esteem

I’ll hold tight my insecurities

Spring time came so suddenly, bet you couldn’t even bear to see the better man

I’d grown to be

Now I’m starting to realize the choices you made will never shape me

Now I’m starting to come to terms with all the thoughts that cloud my head

«We'll make it through you’ll see», that’s what you said to me

«We'll make it through you’ll see», that’s what you said to me

You always say you’re proud of me, but these autumn leaves fall like my

self-esteem

I’ll hold tight my insecurities

Spring time came so suddenly, bet you couldn’t even bear to see the better man

I’d grown to be

I’ll watch these autumn leaves, hold tight my insecurities

I’ll watch these autumn leaves, blow them away my summer breeze

Het is vijftien jaar geleden dat we je op straat hebben achtergelaten

Ik heb geen enkele traan over je wang zien rollen

Niet dat het me iets kon schelen, ik was amper vier jaar oud

Maar mama had gelijk, we gingen allebei gewoon verder

Maar dat is wat je niet kon zien, wist niet zeker of je me echt wilde

Nu ben ik 21 jaar oud, dus wat is zeven maanden, je zou niet eens kunnen bellen

Je zegt altijd dat je trots op me bent, maar deze herfstbladeren vallen net als de mijne

zelfvertrouwen

Ik zal mijn onzekerheden stevig vasthouden

Ik heb papa achtergelaten in Anna-Bay met alles wat we maakten

Door het glas zag ik je verdwijnen, was de koudste winterdag van dat jaar

En ik ben dankbaar, niet dat ik het heb laten zien

Nooit uit een gebrek aan liefde, meer als een nutteloze dichter

Je zegt altijd dat je trots op me bent, maar deze herfstbladeren vallen net als de mijne

zelfvertrouwen

Ik zal mijn onzekerheden stevig vasthouden

De lente kwam zo plotseling, wed dat je het niet eens kon verdragen om de betere man te zien

Ik was uitgegroeid tot

Nu begin ik me te realiseren dat de keuzes die je hebt gemaakt mij nooit zullen vormen

Nu begin ik in het reine te komen met alle gedachten die mijn hoofd vertroebelen

"We redden het wel, je zult zien", dat zei je tegen me

"We redden het wel, je zult zien", dat zei je tegen me

Je zegt altijd dat je trots op me bent, maar deze herfstbladeren vallen net als de mijne

zelfvertrouwen

Ik zal mijn onzekerheden stevig vasthouden

De lente kwam zo plotseling, wed dat je het niet eens kon verdragen om de betere man te zien

Ik was uitgegroeid tot

Ik zal naar deze herfstbladeren kijken, mijn onzekerheden vasthouden

Ik zal naar deze herfstbladeren kijken, ze wegblazen in mijn zomerbriesje