Affet - Umay Umay

Affet kendini, kirilan gururu affet

Yapma ne olur kirilan gururu affet

Gözüne yapisip kuruyan yasi

Kalbine oturan siyah kisi

Askini sirtindan vuran tasi affet

Bunu yap!

ölmüycez tamam mi

Çok küstügün, terkettigin, yirtip attigin siirini affet

Kalemi kanatan defterleri

Sesini vuran ask sarkilarini

Içini acitan karanligi, vazgeçtigin yatagini affet

Yapma nolur nolur affet

Onlar incinir elbet

Yapma nolur bekle sabret

Hayat utanir elbet

Ask vurur gögsüm yikilmaz

Siir onlari yakmaz

O korkak büyücülerin yikadigi rüyalar

A-A sana uymaz artik

O korkak masalcilarin oynadigi oyunlar

A-A sana uymaz artik

O korkak gecelerin palavradan sevismeleri

Olmaza-A sana uymaz artik

Bosver, bosver onlari kirilan aynayi affet

Imm kizma aynaya, kanayan yaralari affet

Yüzünü çarptigin duvarlari

Paçanana bulasan çamurlari

Saçini kesen pis krallari

Kirilan bilegi kalbini affet

Mavi teninde yalniz kalmis

Hasret yarasi kabuk baglamis

Islattigi yastik sararmis

Yagmurlardan çok aglamis

O daglari, utançlari

Yetim kalmis çarsaflari

Annemizin duasini

Canin isterse beni de affet

Ben hala

Dönecek yerim de kalmamis ya diyenlerle sevisiyorum

Affet kendini

Bik onlardan

Birak onlari

Vergeef jezelf, vergeef de gebroken trots

Vergeef de gekwetste trots

Leeftijd die aan je oog kleeft en opdroogt

zwarte persoon die op je hart zit

Vergeef de steen die je geliefde in je rug heeft geraakt

Doe dit!

we gaan niet dood oké?

Vergeef het gedicht dat je zo beledigd bent, dat je wegging, dat je scheurde

notitieboekjes met penbloedingen

Liefdesliedjes die je stem raken

Vergeef de duisternis die je pijn doet, het bed dat je opgaf

Doe het alsjeblieft niet, vergeef me alsjeblieft

Natuurlijk raken ze gewond

Even geduld a.u.b., wees geduldig.

Natuurlijk schaamt het leven zich

Liefde raakt mijn borst kan niet worden vernietigd

Poëzie verbrandt ze niet

Dromen weggespoeld door die laffe tovenaars

A-A past niet meer bij je

Spelletjes gespeeld door die laffe verhalenvertellers

A-A past niet meer bij je

De onzin vrijen van die laffe nachten

Nee, A past niet meer bij je

Maakt niet uit, vergeef ze de kapotte spiegel

Umm meisje naar de spiegel, vergeef de bloedende wonden

De muren waar je met je gezicht tegenaan botst

slib

Vuile koningen die hun haar knippen

Vergeef je gebroken polshart

Alleen in haar blauwe huid

De wond van het verlangen is dichtgegroeid

Het natte kussen is geel geworden

Ze huilde veel van de regen

Die bergen, hun schande

de verweesde bladen

het gebed van onze moeder

Vergeef me als je wilt

ik nog steeds

Ik bedrijf de liefde met degenen die zeggen dat ik nergens heen kan

vergeef jezelf

Doe ze weg

laat ze vallen