Tysta Folket - Ultima Thule

Solbelyst en åker, jag ser marken krypa fram

Skuggan syns där vika bort och flyt

I gladen samlas väse, där ett möte där ett ting

I ringen talas tyst att ingen hör

Sliter du vid bruket som en slav?

Eller sitter du på kanten till en grav?

Går du trygg och säker på din väg?

Eller löper du med besten hack i häl?

När en ny dags morgon gryr

I tysthet folket led och under tystnads sågs de gå

Detta tysta folk skall vakna upp och sanningen förstå

Tysta folket lider, tysta folket står

Tysta folket vaknar upp och sanningen de ser

I öster stiger solen, jag ser himmel blodigt röd

I söder där en slakt och svält och död

I väst där råder lyckan blott i fåtal fina hem

I ringen tysta folket går och blör

Vilar du vid stranden till ett hav?

Eller skålar du med glaset fyllt av drav?

Vilar du på ängen vid en skog?

Eller sitter du som kungen på en tron?

Zonovergoten veld, ik zie de grond naar voren kruipen

De schaduw is daar te zien wegvouwen en vloeien

In vreugde komt essentie samen, waar een ontmoeting waar een ding

In de ring wordt zachtjes gezegd dat niemand het hoort

Worstel je als slaaf bij de molen?

Of zit je op de rand van een graf?

Loopt u veilig en zeker op weg?

Of loop je met de beste inkeping in de hiel?

Wanneer de ochtend van een nieuwe dag aanbreekt

In stilte leden de mensen en in stilte werden ze gezien lopend

Deze stille mensen zullen wakker worden en de waarheid begrijpen

De stille mensen lijden, de stille mensen staan

De stille mensen worden wakker en de waarheid die ze zien

In het oosten komt de zon op, ik zie de lucht bloedrood

In het zuiden is er een slachting en honger en dood

In het westen heerst geluk alleen in een paar mooie huizen

In de ring gaan stille mensen bloeden

Rust je uit aan het strand naar een zee?

Of proost je met het glas gevuld met drav?

Rust je uit in de wei bij een bos?

Of zit je als koning op de troon?