Искры - Цэ.Пэ.

Мы так легки, я не коснусь земли

Не мне носить в карманах яркий свет

Так далеки, чтобы не знать зимы

И больше не дышать себе во вред.

И не дыша, слепая тишина,

С ножа, слижет наши страхи

Не сомневаясь, что она одна,

Нас не отпустит из обьятий.

Ночь, украденная мной

Превратит слезы в искры

Пусть ветер прячет

Силуэты домов в рукавах

Подарит нам

Тонны исписанных листьев

Тайком записав

Наш единственный шанс.

И мы не узнаем, что настал новый день

Мы заклеили окна черной бумагой

Мне так лень вспоминать твое имя

Мне так нужно знать, что ты рядом.

We zijn zo licht, ik raak de grond niet aan

Het is niet aan mij om fel licht in mijn zakken te dragen

Zo ver weg om de winter niet te kennen

En adem niet langer in uw nadeel.

En niet ademen, blinde stilte,

Met een mes onze angsten likken

Zonder eraan te twijfelen dat ze alleen is,

We zullen niet verlost worden van de omhelzing.

De nacht die ik stal

Verander tranen in vonken

Laat de wind zich verbergen

Silhouetten van huizen in mouwen

zal ons geven

Tal van gekrabbelde bladeren

stiekem opnemen

Onze enige kans.

En we zullen niet weten dat er een nieuwe dag is aangebroken

We hebben de ramen verzegeld met zwart papier

Ik ben te lui om je naam te onthouden

Ik moet echt weten dat je in de buurt bent.