Coward - TROY

I suppose i should let you go,

Fear is all i’ve ever known

A fever of a hidden man.

Can you tell i’m a hurting man?

Can’t you see I wanna be your man?

This is all unfair.

Oh, this is my call,

I know that you know,

Because you’ve seen my soul.

I was a lonely one,

the shadows

So, I put it all in this song,

So you’ll know once and for all,

I was never home

Before you

Courage, I need it,

And guilt, I feel it,

With my hands

And heart

I’m not a coward, but I did not fight.

I’ve been in the shadows all my god damn life.

Time to hear my call.

Do you really know me?

Now it’s time for me to shed some light.

Out of the shadows, I’ll fight this fight.

I can no longer live a lie.

How could i fight for you?

My own flesh and blood is tied up, too.

But I’ll keep holding on.

It’s too familiar.

So, take from me what you will.

You’re the one that I lean on,

And i’m leaning still.

Though I’d never call me brave,

I’ll never run away from you.

I’ve been late to the fight,

But darling not tonight.

I’ll come running for you.

Courage, I need it.

And guilt, I feel it

With my hands

And heart

This world seems to offer me nothing

Suppose I should fade away

But you know I’m not running

Running away

Can you hear my call, its so loud

Call me coward if you like I’m not proud

Can you feel my heart, its so cold

Call me coward if you like, I won’t fold…

— Nathalia Røgler —

Ik veronderstel dat ik je moet laten gaan,

Angst is alles wat ik ooit heb gekend

Koorts van een verborgen man.

Kun je zien dat ik een gekwetste man ben?

Zie je niet dat ik je man wil zijn?

Dit is allemaal oneerlijk.

Oh, dit is mijn oproep,

Ik weet dat jij weet,

Omdat je mijn ziel hebt gezien.

Ik was een eenzame,

de schaduwen

Dus ik stopte het allemaal in dit nummer,

Zo weet je voor eens en voor altijd,

Ik was nooit thuis

Voor jou

Moed, ik heb het nodig,

En schuldgevoel, ik voel het,

Met mijn handen

en hart

Ik ben geen lafaard, maar ik heb niet gevochten.

Ik heb mijn hele leven in de schaduw gestaan.

Tijd om mijn oproep te horen.

Ken je me echt?

Nu is het tijd voor mij om wat licht te werpen.

Uit de schaduw, ik zal deze strijd aangaan.

Ik kan niet langer met een leugen leven.

Hoe zou ik voor je kunnen vechten?

Mijn eigen vlees en bloed is ook vastgebonden.

Maar ik blijf volhouden.

Het is te bekend.

Dus, neem van me aan wat je wilt.

Jij bent degene op wie ik leun,

En ik leun nog steeds.

Hoewel ik me nooit moedig zou noemen,

Ik zal nooit van je weglopen.

Ik ben te laat in het gevecht geweest,

Maar lieverd niet vanavond.

Ik kom voor je rennen.

Moed, ik heb het nodig.

En schuldgevoel, ik voel het

Met mijn handen

en hart

Deze wereld lijkt me niets te bieden

Stel dat ik zou verdwijnen

Maar je weet dat ik niet ren

Wegrennen

Kun je mijn roep horen, het is zo luid

Noem me laf als je wilt dat ik niet trots ben

Kun je mijn hart voelen, het is zo koud?

Noem me laf als je wilt, ik zal niet folden...

— Nathalia Røgler —