Tyran - Trobar

Une plume valse sur les pages de l’histoire

Le soleil brûlant l’horizon

Révèle en sa torpeur

Que rêver leur est désormais

Interdit

Dans la haine, les héritiers du décret ont grandi

Leur terre dévastée par la peur

Aux portes de l’oppression, l’esprit mourant

Se fait ravir sa lumière

Cette flamme, qui illumine nos âmes de perceptions

Et donne à la vie un sens

S'éveillant dans l’agonie

Le peuple embrase la voie

La moquerie de l’avare

Franchit dunes et montagnes

Une tempête de sable

Surgit dans la nuit

(C'est le vent de l’est)

Contre le mot d’or du roi

Pour qui la raison n’est plus loi

Réuni en son troupeau

L’homme de bien triomphera

(De l'œuvre du malin)

Au bout du bras des pendus

Métal et roc seront les nouveaux élus

Si on ne peut espérer mieux qu’en vain

Qu'à chaque pas se resserre nos liens

Si de nos têtes est enlevé le grain

Que restera-t-il demain?

Plus rien

Aux portes de cette cage

Usons la force de nos voix

Een veer walst over de pagina's van de geschiedenis

De zon brandt aan de horizon

Onthult in zijn verdoving

Wat dromen nu voor hen is

Niet toegestaan

In haat groeiden de erfgenamen van het decreet

Hun land verwoest door angst

Aan de poorten van onderdrukking, de stervende geest

Krijgt haar licht verrukt

Deze vlam, die onze ziel verlicht met waarnemingen

En geef het leven zin

Wakker worden in doodsangst

De mensen verlichten de weg

De spot van de vrek

Doorkruist duinen en bergen

Een zandstorm

Ontstaat in de nacht

(Het is de oostenwind)

Tegen het gouden woord van de koning

Voor wie de rede geen wet meer is

Verzameld in zijn kudde

De goede man zal zegevieren

(Van het werk van de boze)

Op armlengte van de gehangene

Metal en rock worden de nieuwe uitverkorenen

Als we niet op beter kunnen hopen dan tevergeefs

Dat we met elke stap onze banden strakker maken

Als van onze hoofden het graan wordt verwijderd

Wat blijft er morgen over?

Niets

Aan de poorten van deze kooi

Laten we de kracht van onze stemmen gebruiken