Lest We Forget - Triaxis

Smoke fill the air, burning the eyes

As the bullets fly, piercing the sky

They march to the edge of the trench

Blending mud with death’s bloody stench

Fathers hold your daughters who cry

Mothers weep for your sons who will die

(Bring them home, bring them home)

From those killing fields

(Bring them home, bring them home)

Where they fight for the free

(Bring them home, bring them home)

A slaughter that stains for all time

The memory of a generation that died

Barbed wire scars on a no man’s land

Fighting as brothers, the stand

Thoughts turn to homes far away

Made safe with a price they all pay

As the working man fights the war

Leaders safe in their comfortable halls

Fathers hold your daughters who cry

Mothers weep for your sons who will die

(Bring them home, bring them home)

From those killing fields

(Bring them home, bring them home)

Where they fight for the free

(Bring them home, bring them home)

A slaughter that stains for all time

The memory of a generation that died

Nature clears from their eyes

Many scars that the war left behind

Fields bathed in red from new life

But the memories cut like a knife

Mistakes are always repeated

One voice silenced, a new voice will roar

Nations scramble in the name of freedom

And darkness descends once more

They shall now grow old, as we are left grow old

Age shall not weary, nor the years condemn

At the going down of the sun and in morning

We will remember them, lest we forget

Rook vult de lucht en brandt de ogen

Terwijl de kogels vliegen en de lucht doorboren

Ze marcheren naar de rand van de loopgraaf

Modder mengen met de bloedige stank van de dood

Vaders houden je huilende dochters vast

Moeders huilen om uw zonen die zullen sterven

(Breng ze naar huis, breng ze naar huis)

Van die moordvelden

(Breng ze naar huis, breng ze naar huis)

Waar ze gratis vechten

(Breng ze naar huis, breng ze naar huis)

Een slachting die voor altijd vlekt

De herinnering aan een generatie die stierf

Prikkeldraadlittekens op niemandsland

Vechten als broers, de tribune

Gedachten gaan naar huizen ver weg

Veilig gemaakt met een prijs die ze allemaal betalen

Terwijl de werkende man de oorlog voert

Leiders veilig in hun comfortabele gangen

Vaders houden je huilende dochters vast

Moeders huilen om uw zonen die zullen sterven

(Breng ze naar huis, breng ze naar huis)

Van die moordvelden

(Breng ze naar huis, breng ze naar huis)

Waar ze gratis vechten

(Breng ze naar huis, breng ze naar huis)

Een slachting die voor altijd vlekt

De herinnering aan een generatie die stierf

De natuur verdwijnt uit hun ogen

Veel littekens die de oorlog heeft achtergelaten

Velden badend in rood van nieuw leven

Maar de herinneringen snijden als een mes

Fouten worden altijd herhaald

Eén stem is het zwijgen opgelegd, een nieuwe stem zal brullen

Naties klauteren in naam van de vrijheid

En duisternis daalt weer neer

Ze zullen nu oud worden, zoals wij oud worden

Leeftijd zal niet vermoeien, noch de jaren veroordelen

Bij het ondergaan van de zon en in de ochtend

We zullen ze onthouden, opdat we ze niet vergeten