Obrigado - Trapani

Miradas tontas

Negocios, cuentas

Perdidos por caprichos en mi contra

Contra la pared me he dado por la

Maldita empericada de mierda

Jilgueros en jaulas encerrados

Y yo con la enzarpada en mi áurea de 3 metros cuadrados

Te cuento mis momentos malos

Pero no estoy orgulloso por lo que hago

Deberías tocar fondo para saber lo que hablo

Llevo 3 meses sin escribir

Y parece que lleve 2 días con esta mierda de lado

Con los ojos abiertos, el hocico helado

En el bloc de notas escribiendo algunos credos

Para que lo escuche en algún día lejano mi legado

Obrigado, por no llevarme en tu Ipod Nano

Hago música para deleitar solo mi tímpano

Mamá se me fue de la vera

Y yo soplando la vela de la última cena

Llamare temprano, tengo tu calor en el…

Puto barrio que crecí entre tus manos

Te debo mucho pero tengo poco

Y lo poco que tengo me lo gasto en mis idas de cabeza

Mi vida es un puzzle de 1000 piezas

Y te lo juro por mis muertos que no se por donde empezar

Soy un caballo desbocado cabalgando por praderas

Bajo las elevalunas para que me de la brisa en la cara

Palabra tras palabra te ficho

Cortate primo, tienes blancas las comisuras

Estoy en la Magdalena, grabando esta novelas

Primito, nieva en Zaragoza

dwaze blikken

zaken, rekeningen

Verloren door grillen tegen mij

Tegen de muur heb ik mezelf gegeven

Verdomde empericada van stront

Distelvinken in afgesloten kooien

En ik met de enzarpada in mijn gouden ruimte van 3 vierkante meter

Ik vertel je mijn slechte momenten

Maar ik ben niet trots op wat ik doe

Je zou het dieptepunt moeten bereiken om te weten waar ik het over heb

Ik heb 3 maanden niet geschreven

En het lijkt erop dat het 2 dagen heeft geduurd met deze shit erbij

Bevroren snuit met grote ogen

In het notitieblok enkele geloofsbelijdenissen schrijven

Zodat je op een verre dag mijn nalatenschap kunt horen

Verplicht, omdat je me niet op je Ipod Nano hebt meegenomen

Ik maak muziek om alleen mijn trommelvlies te plezieren

Mam is van me weggelopen

En ik blaas de kaars van het laatste avondmaal uit

Ik bel vroeg, ik heb je hitte in de...

Verdomde buurt waar ik ben opgegroeid in jouw handen

Ik ben je veel verschuldigd, maar ik heb weinig

En het weinige dat ik heb besteed ik aan mijn hoofdtrips

Mijn leven is een puzzel van 1000 stukjes

En ik zweer op mijn doden dat ik niet weet waar ik moet beginnen

Ik ben een op hol geslagen paard dat door prairies rijdt

Ik laat de ramen zakken om de wind in mijn gezicht te krijgen

Woord na woord dien ik je in

Snijd jezelf neef, je hebt witte hoeken

Ik ben in Magdalena, deze soapseries aan het opnemen

Neef, het sneeuwt in Zaragoza