Bolero - Trapani

Eh, mírame a los ojos

Te dedico estas lágrimas

En ellas expreso mi desespero

Y que yo no soy el que pasa la página

Pero hay tristeza en mi alma

Y por eso he escrito este bolero

Para quedarme un poco más en calma

Para serte así de franco, sincero

Cuantos «te quieros» habré echado al cielo

En aquel revolcón en el suelo

Detrás de la oreja me entraste como el cuello

Y me callo pa no ponerte roja

Eres dulce como el merengue de milhoja

Relajante igual que la matuja

Caricias en camas de mil hojas

Comiendo techo y pensando si te enojas

Entonces, loco, pierdo los cabales

Cuantos porqués con respuestas diazepanes

Ahora mismo me va todo benne

Y luego mal cuando está ira sale

Debido a esos momentos sustanciales

En los que quizás me voy a pique

Y todo el día pensando en los billetes

Y en jodiendas familiares que prometen

Dejarme loco de remate

Sigo velando por mi suerte

De que esta angustia no me mate

De rodillas en el retrete

Devolviendo, fuera de combate

Por que está pena mata

Y ya veo la meta

O es que estoy loco de atar

Se que tengo varios fallos

Y al final Dios no me dejará en paz

Y pago platos rotos

Con otros desbocaos sale el potro

Con la bola a fuego, parto de toriles

Y en el rostro esta cara de sofoco

Y de sufrimiento que me dices

Con el gozo del infarto más probable

Lo veo, casi será lo más posible

como está luz se apague

Pero ya me dejo de disparates

Y me arrimo a la rama más cercana

Para poder salir ya de estos debates

Psicológicos que tengo por amarte

He aquí este bolero que duele

Pero brilla como cientos de kilates

Que brilla como cientos de kilates

Brilla como cientos de kilates

Hé, kijk me in de ogen

Ik draag deze tranen aan jou op

Daarin uit ik mijn wanhoop

En dat ik niet degene ben die de bladzijde omslaat

Maar er is verdriet in mijn ziel

En daarom heb ik deze bolero geschreven

Om wat rustiger te blijven

Om zo eerlijk te zijn, oprecht

Hoeveel "I love you" zal ik in de lucht hebben gegooid

In die rol op de vloer

Achter het oor kwam je me binnen als de nek

En ik houd me stil om niet rood te worden

Je bent zo zoet als de strudel meringue

Ontspannend net als de matuja

Liefkozingen in bedden van duizend lakens

Dak eten en nadenken als je boos wordt

Dus gek, ik verlies mijn verstand

Hoeveel waarom met diazepam-antwoorden

Op dit moment gaat alles goed met mij

En dan slecht als het woede naar buiten komt

Vanwege die substantiële momenten

Waarin ik misschien ga zinken

En de hele dag aan de kaartjes denken

En in family fucks die belofte

Maak me gek

Ik blijf waken over mijn geluk

Dat deze angst me niet doodt

Op mijn knieën op het toilet

Teruggeven, knock-out

Waarom is deze penalty killing?

En ik zie het doel al

Of ben ik gek geworden

Ik weet dat ik verschillende fouten heb

En uiteindelijk laat God me niet alleen

En ik betaal piper

Bij andere weglopers komt het veulen naar buiten

Met de bal in brand, baar ik bullpens

En in het gezicht dit gezicht van verstikking

En wat zeg je van lijden?

Met de vreugde van de meest waarschijnlijke hartaanval

Ik zie het, het zal bijna mogelijk zijn

hoe gaat dit lampje uit

Maar nu stop ik met onzin

En ik nestel me tegen het dichtstbijzijnde filiaal

Om nu uit deze discussies te komen

Psychologisch dat ik heb omdat ik van je hou

Hier is deze bolero die pijn doet

Maar het schijnt als honderd karaat

dat schittert als honderden karaat

Schijnt als honderden karaats