Perdio - Trapani, 4LX

Perdioooo

Muchas noches por la calle

Solo y reconcomio

Negro como el azabache

Con un futuro sombrío

El camino lleno baches

Arremangado y sin frío

El barrio parece Larache

Duro como el acebuche

Hay un ro diciendo lache

Mucho hambre y poco buche

Roto como el puto deshilache de su medio

La paciencia mengua cuando ya hay medios a medias

El corazón de piedra

Te regalaría un ramo venenoso, hiedra

Luego toas las noches pa paliar

Hasta que se me trague la tierra

Perdioooo

Muchas noches por la calle

Solo y reconcomio

Negro como el azabache

Con un futuro sombrío

Y El camino lleno baches

Arremangado y sin frio

El barrio parece Larache

Ik verloor

vele avonden op straat

alleen en herkenbaar

pikzwart

Met een sombere toekomst

De hobbelige weg

Opgerold en koud

De buurt lijkt op Larache

hard als wilde olijf

Er is een rivier die lache zegt

Zeer hongerig en weinig oogst

Gebroken als de verdomde strijd van zijn middel

Geduld slinkt als er al halve maatregelen zijn

het hart van steen

Ik zou je een giftig boeket geven, klimop

Daarna elke nacht verlichten

Totdat de aarde me opslokt

Ik verloor

vele avonden op straat

alleen en herkenbaar

pikzwart

Met een sombere toekomst

En de hobbelige weg

Opgerolde mouwen en zonder kou

De buurt lijkt op Larache