Coastlines -

So this is how it feels to be so alone.

I have been drifting away from everything.

Should I look back?

This is the answer that lies inside.

Growing with every step that’s made.

There is no way around any of this.

I’ve been at rest while we’ve watched,

these bridges slowly burn apart.

This may be the end of us,

and what we have been through.

All of these memories reduced to nothing.

Since we have been apart,

I know that things will never be the same.

The same that they used to be.

We will often forget everything that was great.

The moments we once shared.

I won’t let these recollections hold me down.

We need to learn to let go of the past,

and see ahead of what’s in front of us.

I know it’s hard when you’re being weighed down,

so break free of all these memories.

This will fade away, this will fade.

Dus zo voelt het om zo alleen te zijn.

Ik ben van alles weggedreven.

Moet ik terugkijken?

Dit is het antwoord dat erin zit.

Groeien met elke stap die wordt gezet.

Er is geen manier om dit te omzeilen.

Ik ben in rust geweest terwijl we hebben gekeken,

deze bruggen branden langzaam uit elkaar.

Dit kan het einde van ons zijn,

en wat we hebben meegemaakt.

Al deze herinneringen teruggebracht tot niets.

Sinds we uit elkaar zijn,

Ik weet dat dingen nooit meer hetzelfde zullen zijn.

Hetzelfde als vroeger.

We zullen vaak alles vergeten wat geweldig was.

De momenten die we ooit deelden.

Ik laat me niet tegenhouden door deze herinneringen.

We moeten leren het verleden los te laten,

en vooruit zien wat er voor ons ligt.

Ik weet dat het moeilijk is als je wordt belast,

dus bevrijd je van al deze herinneringen.

Dit zal vervagen, dit zal vervagen.