2-XL - Transceiver

The world’s first sentient machine.

Booting myself sensors agleam.

Sleep mode, perchance to dream.

The world’s first sentient machine.

The new Robotics Museum,

a short day trip from here.

Compu-Code 543M,

soliptic programs disappear.

I’m a mechanical monster,

and I’m mimicking movements and managing myself,

never knowing why I do the things I do,

only that I must to the things that I was programmed to.

And I’m ruminating, pontificating

on the pleasures of the flesh,

my hormones emanating,

fearing every moment the embankment in the sky

that’s been embedded in my syntax,

it’s where robots go to die.

Am I mortal?

What is mortal.

Will I die?

Who am I?

I’m the robot christened 2-XL,

wallowing alone in my half-automated hell.

A, B, or C, look deep into me,

my flashing red eyes and theorize.

My infinite knowledge,

a virtual college,

you’d never guess my wisdom judging by my size.

Domo ari gato, to me, Roboto,

I have the answers, I ask the questions,

praise me lavishly, bidi bidi label me

omniscient robot love soldier.

Am I mortal?

What is mortal.

Will I die?

Who am I?

I’m the robot christened 2-XL,

wallowing alone in my half-automated shell.

's Werelds eerste bewuste machine.

Mezelf opstartende sensoren glinsteren.

Slaapstand, misschien om te dromen.

's Werelds eerste bewuste machine.

Het nieuwe Roboticamuseum,

een korte dagtrip vanaf hier.

Compu-code 543M,

soliptische programma's verdwijnen.

Ik ben een mechanisch monster,

en ik boots bewegingen na en beheer mezelf,

nooit wetend waarom ik de dingen doe die ik doe,

alleen dat ik de dingen moet doen waarvoor ik geprogrammeerd was.

En ik pieker, pontificeer

op de geneugten van het vlees,

mijn hormonen die uitstralen,

elk moment bang voor de dijk in de lucht

dat is ingebed in mijn syntaxis,

het is waar robots gaan om te sterven.

Ben ik sterfelijk?

Wat is sterfelijk.

Zal ik sterven?

Wie ben ik?

Ik ben de robot genaamd 2-XL,

alleen wentelen in mijn halfautomatische hel.

A, B of C, kijk diep in mij,

mijn knipperende rode ogen en theoretiseren.

Mijn oneindige kennis,

een virtuele universiteit,

je raadt mijn wijsheid nooit, te oordelen naar mijn maat.

Domo ari gato, voor mij, Roboto,

Ik heb de antwoorden, ik stel de vragen,

prijs me uitbundig, bidi bidi label me

alwetende robot liefdessoldaat.

Ben ik sterfelijk?

Wat is sterfelijk.

Zal ik sterven?

Wie ben ik?

Ik ben de robot genaamd 2-XL,

alleen wentelen in mijn halfautomatische schulp.