Empty Chair - Trace Adkins

We commandeer a corner table

At our small town diner

Just five or six old men

Throwin' out corny ol' one-liners

They pat the heads of children

Give friendly nods to strangers

They sure seem quick to laugh

Makes you think they’re slow to anger

Those guys were front-line brothers

Their lives depended on each other

They were soldiers long before they were men

Yeah, the ones that somehow survived

Came home, went on to build their lives

Never chargin' us a penny

For the debt we owe to them

But you can almost smell the gun smoke

And the foxholes that they shared

On the days they raise their coffees

And toast the empty chair

They’ll ask you where you’re from

What you do, what you’ve done

But don’t go thinkin' they’re all talk

'Cause you wouldn’t wanna piss them off

Those guys were front-line brothers

Their lives depended on each other

They were soldiers long before they were men

Yeah, the ones that somehow survived

Came home, went on to build their lives

Never chargin' us a penny

For the debt we owe to them

But you can almost smell the gun smoke

And the foxholes that they shared

On the days they raise their coffees

And toast the empty chair

They’ll tell you anything you wanna know

But there’s one place they just won’t go

'Cause they don’t wanna ruin our dreams

By tellin' us the things they’ve seen

Those guys were front-line brothers

Their lives depended on each other

They were soldiers long before they were men

Yeah, the ones that somehow survived

Came home, went on to build their lives

Never chargin' us a penny

For the debt we owe to them

And you can almost smell the gun smoke

And the foxholes that they shared

On the days they raise their coffees

And toast the empty chair

To the brother who ain’t there

We salute you

We voeren een hoektafel uit

Bij ons kleine dorpsrestaurant

Slechts vijf of zes oude mannen

Gooi oubollige oneliners weg

Ze aaien over de hoofden van kinderen

Geef een vriendelijk knikje aan vreemden

Ze lijken zeker snel te lachen

Je denkt dat ze niet snel boos worden

Die jongens waren frontliniebroeders

Hun leven hing van elkaar af

Ze waren soldaten lang voordat ze mannen waren

Ja, degenen die het op de een of andere manier hebben overleefd

Kwamen thuis, gingen verder met het opbouwen van hun leven

Laat ons nooit een cent in rekening brengen

Voor de schuld die we aan hen hebben

Maar je kunt de wapenrook bijna ruiken

En de schuttersputjes die ze deelden

Op de dagen dat ze hun koffie zetten

En toast op de lege stoel

Ze zullen je vragen waar je vandaan komt

Wat je doet, wat je hebt gedaan

Maar denk niet dat ze allemaal praten

Omdat je ze niet kwaad zou willen maken

Die jongens waren frontliniebroeders

Hun leven hing van elkaar af

Ze waren soldaten lang voordat ze mannen waren

Ja, degenen die het op de een of andere manier hebben overleefd

Kwamen thuis, gingen verder met het opbouwen van hun leven

Laat ons nooit een cent in rekening brengen

Voor de schuld die we aan hen hebben

Maar je kunt de wapenrook bijna ruiken

En de schuttersputjes die ze deelden

Op de dagen dat ze hun koffie zetten

En toast op de lege stoel

Ze zullen je alles vertellen wat je wilt weten

Maar er is één plek waar ze gewoon niet heen gaan

Omdat ze onze dromen niet willen verpesten

Door ons te vertellen wat ze hebben gezien

Die jongens waren frontliniebroeders

Hun leven hing van elkaar af

Ze waren soldaten lang voordat ze mannen waren

Ja, degenen die het op de een of andere manier hebben overleefd

Kwamen thuis, gingen verder met het opbouwen van hun leven

Laat ons nooit een cent in rekening brengen

Voor de schuld die we aan hen hebben

En je kunt de wapenrook bijna ruiken

En de schuttersputjes die ze deelden

Op de dagen dat ze hun koffie zetten

En toast op de lege stoel

Aan de broer die er niet is

Wij groeten u