Veneno - Toteking

Pasan dos semanas y no veo a nadie

Por mi ventana entra la luna de mártires

Que tapó tu gesto de tirar dinero al aire

Despierto a tu la’o y me fluye la sangre

Recuerdos agradables en Alcántara

Rapando a mi hermano y luego a mi padre

Mamá bailando en el salón con Clapton

Te escucho hablar del bloque pero ya no te veo, vecino

Yo sigo aquí, chuchería del barrio en bolsitas del chino

¿Piensas que España está mal?

¿Eso sientes tú?

Pa' mí España es Vietnam, hermano, yo soy del sur

Aquí te roba la energía una persona y la conservas

Porque a veces sanguijuelas te curan cuando chupan mierda

Soy un pesimista, bro ¿Qué quieres que escriba?

Pa' mí hay más gente interesante muerta que viva

Soy el resulta’o de padres progres en los ochenta

El cole entero de pie rezando y Manuel no reza

El paso de la tele a internet también lo viví

Fue como cuando al cerdo lo mudan del zoo a la zona VIP

Éramos burros en la pública, sí, pero no deprava’os

Como en la privá', con clases separa’s, no olían un coño ni paga’o

No quieren que pensemos, quieren que bailemos

Al son de una canción que el que la canta la ha compra’o

Porque no escribe sus letras, él sólo posa pa' la foto

En mi tierra eso lo llaman «follar con la polla del otro»

¿Cómo voy a odiar las descargas si me han da’o tanto?

¿Cómo voy a odiar el Auto-Tune si ha democratiza’o el canto?

¿Cómo explicarte que aunque mande estos mensajes de odio te quiero tanto?

No sé qué estoy hablando…

Aún tengo esos odios pero son buenos

Aún vienen esos miedos pero son menos

Cuando creo que salgo de uno, viene otro nuevo

No sé escapar de este veneno

Aún tengo esos odios pero son buenos

Aún vienen esos miedos pero son menos

Cuando creo que salgo de uno, viene otro nuevo

No sé escapar de este veneno

Y con dieciséis yo ya sabía que moriría sin jefe

Hoy con cuarenta no extraño cuando tenía los trece

Y estaba de bajón, me llegó una caja Grimey

Escucha, pasta en mi cuenta hasta que venga el cáncer

Sigo en mis trece, cada dos años un LP mejor

Escribiendo en la Moncloa desde mi habitación

Traigo adjetivos calcula’os pa' abrirte el corazón

Porque esa mierda no la abre ninguna otra aplicación

Tengo la mente del que estudia en Harvard

Y to' la voz del que la fuma en plata

Y la ventaja del trastorno obsesivo y de estar loco por aquí

Es que tengo escritas cincuenta contestaciones a posibles beefs

El caos de la noche, me llevo el bonus, ah

Guardando euros pa' esos días de lluvia como

¿Recuerdas cuando esos artistas guiaban tus manos?

Buenos tiempos, ahora los encarcelamos

Hey, veo tus vídeos y pienso «Qué nivel»

El nivel de dislikes de Leticia Sabater

Mi pena es que conozcas más mis odios que lo que me gusta

A mí se me escucha senta’o aunque tú estés de fiesta

No sé cómo se siente un tipo con un millón de euros

Sé cómo suena un tema que siguen un millón de lerdos

Piensas «¿Pa' qué sigo si estoy pa' atrás?»

Y yo pienso «¿Pa' qué sigo si tengo la vida solucioná'?»

Tus letras en definitiva

Merecen premio a la mejor comedia no pretendida, vaya

Yo sólo salgo de marcha

Si hay bolos de Stoner con Orange y Marshalls

¿Mi vida?

Yo ya era el jefe en los 2000, homie

Cuando tuve mi contrato ni notaba el empujón de Sony

Y seré un rancio, un capullo negativo

Pero si tienes problema y tiras de agenda, puedes contar conmigo

Estoy prepara’o pa' la extinción, tío

No sé qué puede salvar Jorge Javier porque esto está hecho un lío

Y tú te has i’o pero tu luz se ha queda’o

Y con tu huella yo me he desbloquea’o y sigo

Aún tengo esos odios pero son buenos

Aún vienen esos miedos pero son menos

Cuando creo que salgo de uno, viene otro nuevo

No sé escapar de este veneno

Aún tengo esos odios pero son buenos

Aún vienen esos miedos pero son menos

Cuando creo que salgo de uno, viene otro nuevo

No sé escapar de este veneno

Er gaan twee weken voorbij en ik zie niemand

Door mijn raam komt de maan van martelaren binnen

Wat bedekte je gebaar om geld in de lucht te gooien

Ik word wakker aan jouw zijde en mijn bloed stroomt

Aangename herinneringen in Alcántara

Mijn broer scheren en daarna mijn vader

Mam danst in de woonkamer met Clapton

Ik hoor je praten over het blok, maar ik zie je niet meer, buurman

Ik ben er nog steeds, een buurtsnuisterij in Chinese tassen

Denk je dat Spanje ongelijk heeft?

Is dat wat je voelt?

Voor mij is Spanje Vietnam, broeder, ik kom uit het zuiden

Hier steelt een persoon je energie en je houdt het

Want soms genezen bloedzuigers je als ze stront zuigen

Ik ben een pessimist, bro, wat wil je dat ik schrijf?

Voor mij zijn er interessantere mensen dood dan levend

Ik ben het resultaat van vooruitstrevende ouders in de jaren tachtig

De hele school staat te bidden en Manuel bidt niet

Ik heb ook de overgang van televisie naar internet meegemaakt

Het was alsof het varken van de dierentuin naar de VIP-ruimte werd verplaatst

We waren ezels in het openbaar, ja, maar niet verdorven

Net als in de privá', met aparte lessen, rookten ze geen poesje en betaalden ze niet

Ze willen niet dat we denken, ze willen dat we dansen

Op het geluid van een liedje dat degene die het zingt het heeft gekocht

Omdat hij zijn teksten niet schrijft, poseert hij alleen voor de foto

In mijn land noemen ze het "neuken met de lul van de ander"

Hoe ga ik de downloads haten als ze me zoveel pijn hebben gedaan?

Hoe kan ik Auto-Tune haten als het zingen gedemocratiseerd is?

Hoe kan ik je uitleggen dat hoewel ik deze hatelijke berichten stuur, ik zoveel van je hou?

Ik weet niet waar ik het over heb...

Ik heb nog steeds die haat, maar ze zijn goed

Die angsten komen nog steeds, maar ze zijn minder

Als ik denk dat er een op is, komt er een nieuwe langs

Ik weet niet hoe ik aan dit vergif moet ontsnappen

Ik heb nog steeds die haat, maar ze zijn goed

Die angsten komen nog steeds, maar ze zijn minder

Als ik denk dat er een op is, komt er een nieuwe langs

Ik weet niet hoe ik aan dit vergif moet ontsnappen

En met mijn zestiende wist ik al dat ik dood zou gaan zonder baas

Vandaag op veertig mis ik niet toen ik dertien was

En ik was down, ik kreeg een Grimey-doos

Luister, graas op mijn rekening tot de kanker komt

Ik ben nog steeds dertien, elke twee jaar een betere LP

Schrijven in de Moncloa vanuit mijn kamer

Ik breng berekende bijvoeglijke naamwoorden om je hart te openen

Omdat die shit niet wordt geopend door een andere applicatie

Ik heb de geest van een student aan Harvard

En naar' de stem van degene die het in zilver rookt

En het voordeel van een obsessieve stoornis en gek zijn hier

Het is dat ik vijftig reacties heb geschreven op mogelijke beefs

De chaos van de nacht, ik neem de bonus, ah

Euro's sparen voor die regenachtige dagen zoals

Weet je nog dat die kunstenaars je handen begeleidden?

Goede tijden, nu zetten we ze gevangen

Hé, ik kijk naar je video's en ik denk "Wat een niveau"

Leticia Sabater's niveau van antipathieën

Het spijt me dat je meer weet over mijn haat dan wat ik leuk vind

Ik hoor je zitten, ook al ben je aan het feesten

Ik weet niet hoe een man met een miljoen euro zich voelt

Ik weet hoe een liedje klinkt dat door een miljoen idioten wordt gevolgd

Je denkt "Waarom ga ik door als ik achterlijk ben?"

En ik denk "waarom ga ik verder als ik een oplossing voor het leven heb?"

Je teksten in het kort

Ze verdienen een prijs voor beste onbedoelde komedie, wauw

ik ga gewoon uit

Als Stoner aan het bowlen is met Orange en Marshalls

Mijn leven?

Ik was al de baas in de jaren 2000, homie

Toen ik mijn contract had, merkte ik de push van Sony niet eens

En ik zal een muffe, negatieve eikel zijn

Maar als je een probleem hebt en je hebt geen agenda, dan kun je op mij rekenen

Ik ben voorbereid op uitsterven, man

Ik weet niet wat Jorge Javier kan redden, want dit is een puinhoop

En jij bent weg, maar je licht is gebleven

En met jouw voetafdruk heb ik mezelf gedeblokkeerd en ga ik verder

Ik heb nog steeds die haat, maar ze zijn goed

Die angsten komen nog steeds, maar ze zijn minder

Als ik denk dat er een op is, komt er een nieuwe langs

Ik weet niet hoe ik aan dit vergif moet ontsnappen

Ik heb nog steeds die haat, maar ze zijn goed

Die angsten komen nog steeds, maar ze zijn minder

Als ik denk dat er een op is, komt er een nieuwe langs

Ik weet niet hoe ik aan dit vergif moet ontsnappen