Queda - Torreblanca

El aire sacude mi voz

Cae, se estrella

La niebla ya se disipó

No estaba listo, dije yo

Para entender el amor

Cegado por el abismo

Y por la tonta misión

De ser tu salvador

Nos deteníamos solo

Por no soltar el principio

Pero yo no supe verte y no fui yo

No fui yo

El nudo ya se desató

Me diste tanto

En serio y yo

Hoy te pido perdón

Y sé que no fui justo aquí

Al devolver el amor

Ciego por el egoísmo

Y por la tonta ambición

De ser adorado

Te fuiste quedando solo

Y siendo tan fácil de amar

Pero el espejo se rompió

El muro no se derrumbó

El cielo calla

Me llevó la oscuridad

Y no sé que hay

No sé que hay

Me pierdo en el instinto animal

¿Y dónde queda lo que nos unió?

¿Dónde queda lo que nos unió?

¿Dónde queda lo que nos unió?

¿Nos unió?, ¿qué nos unió?

De lucht doet mijn stem trillen

vallen, vallen

De mist is al opgetrokken

Ik was er niet klaar voor, zei ik

liefde te begrijpen

verblind door de afgrond

En voor de dwaze missie

Om je redder te zijn

we zouden alleen stoppen

Voor het niet loslaten van het begin

Maar ik wist niet hoe ik je moest zien en ik was het niet

Ik was het niet

De knoop is al doorgehakt

je hebt me zoveel gegeven

serieus en ik

Vandaag bied ik mijn excuses aan

En ik weet dat ik hier niet terecht ben gekomen

Door de liefde terug te geven

verblind door egoïsme

En voor de dwaze ambitie

aanbeden worden

je ging alleen weg

En zo gemakkelijk zijn om lief te hebben

Maar de spiegel brak

De muur stortte niet in

de lucht is stil

de duisternis nam me mee

En ik weet niet wat er aan de hand is

Ik weet niet wat er aan de hand is

Ik verlies mezelf in het dierlijke instinct

En waar is wat ons verenigde?

Waar is wat ons verenigde?

Waar is wat ons verenigde?

Heeft het ons verenigd? Wat heeft ons verenigd?