Defensa - Torreblanca

No tengo nada que decir en mi defensa

No tengo nada de comida en mi despensa

No te sorprendas si me voy volviendo un poco extraño

Jamás pensé que perdería la paciencia

Actuando como un niño consentido, piso el acelerador

Miro el reloj, no tiene tiempo palabra que hoy

No tengo nada que decir en mi defensa

Por las promesas que se olvidan por extensas

Por las sonrisas aburridas faltas de imaginación

Jamás pensé que perdería la cabeza

Quisiera confesarme y la inocencia salvaría la razón

Pero no soy pero no puedo pero no soy

Lo siento guardare silencio

No quiero que me veas mintiendo

Y temo que si no me detengo

Revelaré que muero de miedo

No tengo nada que decir en mi defensa

Jamás pensé que me daría mas vergüenza

Alzar la voz para pedirte que me escuches, que fingí

Mas puede ser que hablar derive en la proeza

De verme sepultado bajo las columnas rotas, sin razón

Verme llorar, agua hasta el cuello voy a explotar

Lo siento guardare silencio

No quiero que me veas mintiendo

Y temo que si no me detengo

Revelaré que muero de miedo

No tengo nada que decir en mi defensa

Ik heb niets te zeggen ter verdediging

Ik heb geen eten in mijn voorraadkast

Wees niet verbaasd als ik een beetje raar doe

Ik had nooit gedacht dat ik mijn geduld zou verliezen

Als een verwend kind trap ik op het gas

Ik kijk op de klok, er is geen tijd voor een woord dat vandaag

Ik heb niets te zeggen ter verdediging

Voor de beloften die allang vergeten zijn

Voor de saaie fantasieloze glimlachjes

Ik had nooit gedacht dat ik gek zou worden

Ik zou willen bekennen en onschuld zou de rede redden

Maar ik ben niet, maar ik kan niet, maar ik ben niet

Het spijt me, ik zal zwijgen

Ik wil niet dat je me ziet liegen

En ik ben bang als ik niet stop

Ik zal onthullen dat ik doodsbang ben

Ik heb niets te zeggen ter verdediging

Ik had nooit gedacht dat ik me meer zou schamen

Verhef je stem om je te vragen naar mij te luisteren, dat ik deed alsof

Maar het kan zijn dat praten tot de prestatie leidt

Om mezelf zonder reden begraven te zien worden onder de gebroken kolommen

Zie me huilen, water tot aan mijn nek Ik ga ontploffen

Het spijt me, ik zal zwijgen

Ik wil niet dat je me ziet liegen

En ik ben bang als ik niet stop

Ik zal onthullen dat ik doodsbang ben

Ik heb niets te zeggen ter verdediging