Scars For Entertainment - Toothpick

I thought we kissed under the blue moon

How can there be six walls in a square room

Hide my eyes through the glare in the window

I saw you making angels in the pink snow

I reached out and touched clouds it was so real

Now the sheets on my bed are made of cold steel

Why is it me that’s not thinking in a straight line

So scared I only sleep in the daytime

And even then I can only close one eye

I hear you walk a little slower as you go by

With no shoelaces no fork and no knife

I guess they don’t trust me with my own life

Friends of yours are friends of mine

Now let’s get together and have a good time

Sayin' it’s alright the sun still shines

The earth still spins and you’re still mine

With your hands on your chest you take a deep breath

Still afloat but you know you have to jump ship

See I remember the time when we were all friends

Now I can’t see over the picket fence

If I look straight up I see the yellow sky

All this medicine makes me a mellow guy

And sometimes I can feel just enough to cry

And wonder why blue tears come from brown eyes

'Cause when your just wakin' up I know my days done

But in the end we all came from the same sun

And I’m calm but they’re afraid to let me go free

I’d rather live one day than die slowly

I’m a collection of scars for entertainment

Deep cuts and I wonder where the pain went

Mom and Dad said its all for my own good

Counting cards and I memorized the phone book

I sent a message in a bottle but it came back

I used to waste time in a pink Cadillac

With faded photographs stapled to the dashboard

I hang on your lips 'til the very last word

Ik dacht dat we elkaar kusten onder de blauwe maan

Hoe kunnen er zes muren zijn in een vierkante kamer

Verberg mijn ogen door de schittering in het raam

Ik zag je engelen maken in de roze sneeuw

Ik stak mijn hand uit en raakte wolken aan, het was zo echt

Nu zijn de lakens op mijn bed gemaakt van koud staal

Waarom denk ik niet in een rechte lijn?

Zo bang dat ik alleen overdag slaap

En zelfs dan kan ik maar één oog sluiten

Ik hoor dat je wat langzamer loopt als je langskomt

Zonder schoenveters, geen vork en geen mes

Ik denk dat ze me mijn eigen leven niet toevertrouwen

Vrienden van jou zijn vrienden van mij

Laten we nu samenkomen en plezier hebben

Zeggen dat het goed is, de zon schijnt nog steeds

De aarde draait nog steeds en je bent nog steeds van mij

Met je handen op je borst haal je diep adem

Nog steeds drijvend, maar je weet dat je van boord moet springen

Kijk, ik herinner me de tijd dat we allemaal vrienden waren

Nu kan ik niet over het houten hek heen kijken

Als ik recht omhoog kijk, zie ik de gele lucht

Al dit medicijn maakt me een rustige kerel

En soms kan ik net genoeg voelen om te huilen

En vraag me af waarom blauwe tranen uit bruine ogen komen

Want als je net wakker wordt, weet ik dat mijn dagen voorbij zijn

Maar uiteindelijk kwamen we allemaal van dezelfde zon

En ik ben kalm, maar ze zijn bang om me vrij te laten

Ik leef liever één dag dan langzaam te sterven

Ik ben een verzameling littekens voor amusement

Diepe snijwonden en ik vraag me af waar de pijn gebleven is

Mama en papa zeiden dat het allemaal voor mijn eigen bestwil is

Kaarten tellen en ik leerde het telefoonboek uit mijn hoofd

Ik stuurde een bericht in een fles, maar het kwam terug

Vroeger verspilde ik tijd in een roze Cadillac

Met vervaagde foto's geniet aan het dashboard

Ik hang aan je lippen tot het allerlaatste woord