Lateralus -

Black then white are all I see

In my infancy.

Red and yellow then came to be,

Reaching out to me,

Lets me see.

As below, so above and beyond,

I imagine drawn beyond the lines of reason.

Push the envelope.

Watch it bend.

Over-thinking, over-analyzing separates the body from the mind.

Withering my intuition, missing opportunities and I must

Feed my will to feel my moment drawing way outside the lines.

Black then white are all I see

In my infancy.

Red and yellow then came to be,

Reaching out to me.

Lets me see

There is so much more

And beckons me

To look through to these

Infinite possibilities.

As below, so above and beyond,

I imagine drawn outside the lines of reason.

Push the envelope.

Watch it bend.

Over-thinking, over-analyzing separates the body from the mind.

Withering my intuition, leaving opportunities behind.

Feed my will to feel this moment urging me to cross the line.

Reaching out to embrace the random.

Reaching out to embrace whatever may come.

I embrace my desire to

I embrace my desire to feel the rhythm, to feel connected

Enough to step aside and weep like a widow

To feel inspired, to fathom the power,

To witness the beauty, to bathe in the fountain,

To swing on the spiral, to swing on the spiral,

To swing on the spiral of our divinity and still be a human.

With my feet upon the ground

I lose myself between the sounds

And open wide to suck it in.

I feel it move across my skin.

I'm reaching up and reaching out.

I'm reaching for the random or whatever will bewilder me.

Whatever will bewilder me.

And following our will and wind

We may just go where no one's been.

We'll ride the spiral to the end

And may just go where no one's been.

Spiral out.

Keep going.

Spiral out.

Keep going.

Spiral out.

Keep going.

Spiral out.

Keep going.

Zwart dan wit is alles wat ik zie

In mijn kinderschoenen.

Rood en geel werden toen,

Naar mij reiken,

Laat me zien.

Zo beneden, zo boven en buiten,

Ik stel me voor dat ik buiten de lijnen van de rede ben getrokken.

Duw de envelop.

Kijk hoe het buigt.

Overdenken, overanalyseren scheidt het lichaam van de geest.

Mijn intuïtie vernietigen, kansen missen en ik moet

Voed mijn wil om mijn moment ver buiten de lijntjes te voelen trekken.

Zwart dan wit is alles wat ik zie

In mijn kinderschoenen.

Rood en geel werden toen,

Het bereiken van mij.

laat me zien

Er is zoveel meer

En wenkt mij

Om hier doorheen te kijken

Oneindige mogelijkheden.

Zo beneden, zo boven en buiten,

Ik stel me voor dat ik buiten de lijnen van de rede ben getrokken.

Duw de envelop.

Kijk hoe het buigt.

Overdenken, overanalyseren scheidt het lichaam van de geest.

Mijn intuïtie vernietigend, kansen achterlatend.

Voed mijn wil om dit moment te voelen dat me aanspoort om de grens te overschrijden.

Uitreiken om het willekeurige te omarmen.

Uitreiken om te omarmen wat er ook mag komen.

Ik omarm mijn verlangen om

Ik omarm mijn verlangen om het ritme te voelen, om me verbonden te voelen

Genoeg om een ​​stap opzij te doen en te huilen als een weduwe

Om je geïnspireerd te voelen, de kracht te doorgronden,

Om getuige te zijn van de schoonheid, om te baden in de fontein,

Om aan de spiraal te slingeren, om aan de spiraal te slingeren,

Om op de spiraal van onze goddelijkheid te slingeren en toch een mens te zijn.

Met mijn voeten op de grond

Ik verlies mezelf tussen de geluiden

En wijd open om het naar binnen te zuigen.

Ik voel het over mijn huid bewegen.

Ik reik uit en reik uit.

Ik reik naar het willekeurige of wat dan ook dat me zal verbijsteren.

Wat me ook zal verbazen.

En onze wil en wind volgen

We kunnen gewoon gaan waar niemand is geweest.

We rijden de spiraal tot het einde

En misschien gaan waar niemand is geweest.

Spiraal eruit.

Ga door.

Spiraal eruit.

Ga door.

Spiraal eruit.

Ga door.

Spiraal eruit.

Ga door.