Disgustipated -

And the angel of the lord came unto me, snatching me up from my place of slumber.

And took me on high, and higher still until we moved to the spaces betwixt the air itself.

And he brought me into a vast farmlands of our own Midwest.

And as we descended, cries of impending doom rose from the soil.

One thousand, nay a million voices full of fear.

And terror possessed me then

And I begged, "Angel of the Lord, what are these tortured screams?"

And the angel said unto me, "These are the cries of the carrots, the cries of the carrots! You see, Reverend Maynard, tomorrow is harvest day and to them it is the holocaust."

And I sprang from my slumber drenched in sweat like the tears of one million terrified brothers and roared, "Hear me now, I have seen the light! They have a consciousness, they have a life, they have a soul! Damn you! Let

the rabbits wear glasses! Save our brothers!"

Can I get an amen?

Can I get a hallelujah?

Thank you Jesus

This is necessary

This is necessary

Life feeds on life feeds on life feeds on life feeds on...

This is necessary

This is necessary

Life feeds on life feeds on life feeds on life...

This is necessary

This is necessary

Life feeds on life feeds on life feeds on life feeds on

This is necessary

This is necessary

Life feeds on life feeds on life feeds on life feeds on

This is necessary

This is necessary

Life feeds on life feeds on life feeds on life feeds on

This is necessary

This is necessary

Life feeds on life feeds on life feeds on life!

It was daylight when you woke up in your ditch.

You looked up at your sky then.

That made blue be your color.

You had your knife there with you too.

When you stood up there was goo all over your clothes.

Your hands were sticky.

You wiped them on your grass, so now your color was green.

Oh Lord, why did everything always have to keep changing like this?

You were already getting nervous again.

Your head hurt and it rang when you stood up.

Your head was almost empty.

It always hurt you when you woke up like this.

You crawled up out of your ditch onto your gravel road and began to walk, waiting for the rest of your mind to come back to you.

You can see the car parked far down the road and you walked toward it.

"If God is our Father," you thought, "then Satan must be our cousin."

Why didn't anyone else understand these important things?

You got to your car and tried all the doors.

They were locked.

It was a red car and it was new.

There was an expensive leather camera case laying on the seat.

Out across your field, you could see two tiny people walking by your woods.

You began to walk towards them.

Now red was your color and, of course, those little people out there were yours too

En de engel des Heren kwam naar mij toe en rukte mij op uit mijn slaapplaats.

En nam me mee naar boven, en nog hoger, totdat we naar de ruimten tussen de lucht zelf verhuisden.

En hij bracht me naar uitgestrekte landerijen in ons eigen Midwesten.

En terwijl we afdaalden, rezen kreten van naderend onheil op uit de grond.

Duizend, ja een miljoen stemmen vol angst.

En de terreur maakte zich toen van mij meester

En ik smeekte: "Engel des Heren, wat zijn dat voor gekwelde kreten?"

En de engel zei tegen mij: "Dit zijn de kreten van de wortelen, de kreten van de wortelen! Ziet u, dominee Maynard, morgen is de oogstdag en voor hen is het de holocaust."

En ik sprong uit mijn slaap gedrenkt in het zweet als de tranen van een miljoen doodsbange broers en brulde: "Hoor me nu, ik heb het licht gezien! Ze hebben een bewustzijn, ze hebben een leven, ze hebben een ziel! Verdomme!

de konijnen dragen een bril! Red onze broeders!"

Mag ik een "AMEN?

Kan ik een halleluja krijgen?

Bedankt Jezus

Dit is noodzakelijk

Dit is noodzakelijk

Het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven voedt zich met...

Dit is noodzakelijk

Dit is noodzakelijk

Het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven...

Dit is noodzakelijk

Dit is noodzakelijk

Het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven voedt zich met

Dit is noodzakelijk

Dit is noodzakelijk

Het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven voedt zich met

Dit is noodzakelijk

Dit is noodzakelijk

Het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven voedt zich met

Dit is noodzakelijk

Dit is noodzakelijk

Het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven voedt zich met het leven!

Het was daglicht toen je wakker werd in je sloot.

Je keek toen naar je lucht.

Dat maakte blauw jouw kleur.

Je had je mes daar ook bij je.

Toen je opstond, zat er slijm op je kleren.

Je handen waren plakkerig.

Je veegde ze af aan je gras, dus nu was je kleur groen.

Oh Heer, waarom moest alles altijd zo blijven veranderen?

Je werd al weer zenuwachtig.

Je hoofd deed pijn en het rinkelde toen je opstond.

Je hoofd was bijna leeg.

Het deed je altijd pijn als je zo wakker werd.

Je kroop uit je sloot op je grindweg en begon te lopen, wachtend tot de rest van je geest bij je terugkwam.

Je ziet de auto ver op de weg geparkeerd staan ​​en je loopt ernaartoe.

"Als God onze Vader is", dacht je, "dan moet Satan onze neef zijn."

Waarom begreep niemand anders deze belangrijke dingen?

Je ging naar je auto en probeerde alle deuren.

Ze waren op slot.

Het was een rode auto en hij was nieuw.

Op de stoel lag een dure leren cameratas.

Aan de overkant van je veld kon je twee kleine mensen door je bos zien lopen.

Je begon naar hen toe te lopen.

Nu was rood jouw kleur en natuurlijk waren die kleine mensen daar ook de jouwe