Until I Collapse - Too Close To Touch

It’s been a few years, since I packed my bags, left all I knew

Face fear, to define a life that’s built on breaking through.

How much longer will it take, no I can’t wait forever.

A picture painted in my mind, it seems my days are numbered.

Maybe I’m the one that’s scared of all that we could make.

Maybe you’re the one who left me on a lapse of faith.

But even when it seems the weight is far too much to take.

I won’t collapse for anything.

You call, there’s a quiver in your voice that I read.

«Give up, don’t you think it’s time you came back home to me.

You’ve been chasing a dream, but dreams don’t last forever.

Though it means more than anything, at least we’ll have each other.»

Maybe I’m the one that’s scared of all that we could make.

Maybe you’re the one who left me on a lapse of faith.

But even when it seems the weight is far too much to take.

I won’t collapse for anything.

Heart beat slow, guide me where to go.

It’s taken long enough to get here, would I be better off

Cold but not alone.

Here without a home.

Tell me why I can’t quit shaking, while I’m bleeding at the stake

And I don’t know anymore, what I’m really fighting for.

This is bigger than the both of us, you’re the only one I trust anymore.

Maybe I’m the one that’s scared of all that we could make.

Maybe you’re the one who left me on a lapse of faith.

But even when it seems the weight is far too much to take.

I won’t collapse for anything.

And what kills me, is how could you forget me?

I stayed right where you left me.

But open wounds cant heal when you’re still tearing them apart.

And what fills me, is hope to find what’s missing.

And I refuse to quit til I’ve rebuilt another heart.

Het is een paar jaar geleden dat ik mijn koffers heb gepakt en alles heb achtergelaten wat ik wist

Zie angst onder ogen om een ​​leven te definiëren dat is gebouwd op doorbreken.

Hoe lang duurt het nog, nee, ik kan niet eeuwig wachten.

Een beeld dat in mijn gedachten is geschilderd, het lijkt alsof mijn dagen geteld zijn.

Misschien ben ik degene die bang is voor alles wat we zouden kunnen maken.

Misschien ben jij degene die me in de steek heeft gelaten.

Maar zelfs als het lijkt alsof het gewicht veel te zwaar is om te dragen.

Ik zal voor niets instorten.

Je belt, er is een trilling in je stem die ik lees.

'Geef het op, vind je niet dat het tijd wordt dat je bij mij thuiskomt.

Je hebt een droom nagejaagd, maar dromen duren niet eeuwig.

Hoewel het meer dan wat dan ook betekent, hebben we tenminste elkaar.»

Misschien ben ik degene die bang is voor alles wat we zouden kunnen maken.

Misschien ben jij degene die me in de steek heeft gelaten.

Maar zelfs als het lijkt alsof het gewicht veel te zwaar is om te dragen.

Ik zal voor niets instorten.

Hartslag traag, leid me waar ik heen moet.

Het heeft lang genoeg geduurd om hier te komen, zou ik beter af zijn?

Koud maar niet alleen.

Hier zonder huis.

Vertel me waarom ik niet kan stoppen met beven, terwijl ik bloed op de brandstapel

En ik weet niet meer waar ik echt voor vecht.

Dit is groter dan wij allebei, jij bent de enige die ik meer vertrouw.

Misschien ben ik degene die bang is voor alles wat we zouden kunnen maken.

Misschien ben jij degene die me in de steek heeft gelaten.

Maar zelfs als het lijkt alsof het gewicht veel te zwaar is om te dragen.

Ik zal voor niets instorten.

En wat me doodt, is hoe kon je me vergeten?

Ik bleef waar je me achterliet.

Maar open wonden kunnen niet genezen als je ze nog steeds uit elkaar scheurt.

En wat me vervult, is de hoop te vinden wat er ontbreekt.

En ik weiger te stoppen totdat ik een ander hart heb herbouwd.