Ruins - To Kill

I feel we fear change more than everything we have

More than a bomb on our home, more than death itself

The clock in our heads is ticking

Deafening, we are condemned on the ruins of our security

Words don’t mean a thing until we use them not to react, but just to follow,

they’re just compulsive symptoms of cultures we don’t belong to anymore

What’s left of the words of the past?

Plastic faces

Skulls and bones so today

I’m trying to use my own words

And still want to understand yours

Screaming fucking is not enough, not anymore

I want to know

Ik heb het gevoel dat we meer bang zijn voor verandering dan alles wat we hebben

Meer dan een bom op ons huis, meer dan de dood zelf

De klok in ons hoofd tikt door

Oorverdovend, we zijn veroordeeld op de ruïnes van onze beveiliging

Woorden betekenen niets totdat we ze gebruiken om niet te reageren, maar gewoon om te volgen,

het zijn gewoon dwangsymptomen van culturen waar we niet meer bij horen

Wat is er nog over van de woorden uit het verleden?

Kunststof gezichten

Schedels en botten dus vandaag

Ik probeer mijn eigen woorden te gebruiken

En toch de jouwe willen begrijpen

Schreeuwend neuken is niet genoeg, niet meer

Ik wil het weten