The Void -

I have sat in the same shirt for days

Trying to sway your smell away

But your perfume’s leached into my voice

It’s haunting me but I can’t let go

Consciousness I’ll bear torn back and bare

With the lonely voice in my head

It’s a place where I can hold my love

She can’t be taken but it’s not enough

Felt it from the start

I slip right through your arms and you pulled me in

I really fell down though your void

I never really had control you pulled me in

But you don’t care

You don’t know that I hardly go outside

I hardly ever sleep at night

I miss your voice

You don’t care

You won’t know that I had died

You don’t care

You don’t know that I hardly go outside

I hardly ever sleep at night I’m so alone

You don’t care

You don’t know that the knives upon my skin are clothes

My eyes are now beginning to damn you forever (?)

Ik heb dagen in hetzelfde shirt gezeten

Je geur proberen weg te vagen

Maar je parfum sijpelt door in mijn stem

Het achtervolgt me, maar ik kan het niet loslaten

Bewustzijn dat ik draag, verscheurd en bloot

Met de eenzame stem in mijn hoofd

Het is een plek waar ik mijn liefde kan vasthouden

Ze kan niet worden genomen, maar het is niet genoeg

Voelde het vanaf het begin

Ik gleed dwars door je armen en je trok me naar binnen

Ik viel echt door je leegte

Ik had nooit echt controle, je trok me naar binnen

Maar het maakt je niet uit

Je weet niet dat ik bijna niet naar buiten ga

Ik slaap 's nachts bijna nooit

Ik mis je stem

Het kan je niet schelen

Je zult niet weten dat ik was overleden

Het kan je niet schelen

Je weet niet dat ik bijna niet naar buiten ga

Ik slaap bijna nooit 's nachts, ik ben zo alleen

Het kan je niet schelen

Je weet niet dat de messen op mijn huid kleren zijn

Mijn ogen beginnen je nu voor altijd te verdoemen (?)