Наша борьба -

Я проснулся в мировом настроенье:

Простиралось предо мной воскресенье.

Я из душа щебетал, будто птенчик:

«Муся, мужу принеси полотенчик!»

А в обед пришёл Чурилин с цветами,

Долго ручки целовал моей даме.

Пили белое вино, ели стюдень.

Мы ж не гопники — культурные люди.

В телевизоре — Филипп Кьеркегоров,

А после — новости про то да про это.

И вдруг показывают нам прокурора.

Прокурор с утра — дурная примета.

А лицо у прокурора такое…

Ух, ну прям «не подходи — арестую!»

Возмущённое лицо, правовое.

Оказалось, он узнал, что воруют!

Он сказал: «С воровством начинаем борьбу!

Мы исправим горбатых могилою!

Налечу, говорит, растопчу, говорит,

Проглочу, говорит, не помилую!»

Тут я встал: «Слава Богу, мы дожили!»

—

Прослезился и выпил до дна.

А Чурилин сказал: «Ах ты, боженьки!

Ты совсем дурачок, старина!»

И стал рассказывать какие-то страсти

Про войну каких-то кланов у власти,

Что под маскою борьбы за порядок

Они ж посодют просто всех, кого надо.

Про чекистов, про семью, про интриги,

Кому «Челси», говорит, кому фиги,

И как едят друг друга бизнес-элиты.

А я сидел и только говорил: «Да иди ты!»

«Да!

Там по-взрослому война, по-большому!

Реваншисты реформаторов дуют!

А нам покажут интерактивное шоу,

Называется «Где раки зимуют».

Ну, а ты-то, — говорит, — из каковских?

Огласи-ка, — говорит, — своё кредо.

Ты за питерских или за старокремлёвских?"

Я вообще-то, говорю, за «Торпедо».

И я так скажу:

Есть теперь в «Газпроме» газ — это раз,

А у граждан есть права — это два,

И пока свободы есть — это шесть.

Правда, денег нет совсем — ну, это семь.

Но тем, кто станет выступать,

Я не буду наливать.

Недоволен — пей «Боржоми» —

Это триста двадцать пять!

Я расстроился, и стал я суровый,

И прогнал его я без посошковой.

Было слышно, как кричит он в подъезде:

«Вспоминайте о XVII съезде!»

Он испортил мне, подлец, воскресенье,

Но что хуже, он посеял сомненья.

Мы-то все кричим «ура!», как бараны,

А всего делов, что борются кланы.

Я запутался в интригах — то ль чукотских,

То ли питерских, то ль старокремлёвских.

С подозрением читаю я прессу:

Вроде — факты, только в чьих интересах?

Вот пишут, в Питере плюс два, снег растает,

А в Москве, наоборот, минус двадцать.

И сижу я целый день и гадаю:

А кому же это выгодно, братцы?

Так неужели ж так дела наши плохи?

Но должны ж мы возмутиться когда-то?

Мы ж хозяева страны, а не лохи!

Мы ж как скажем!

Да?.. Чё молчите, ребята?

Ik werd wakker in de stemming van de wereld:

Zondag strekte zich voor mij uit.

Ik piepte als een kuiken onder de douche:

"Musya, breng je man een handdoek!"

En tijdens de lunch kwam Churilin met bloemen,

Lange handen kusten mijn dame.

We dronken witte wijn en aten student.

Wij zijn geen gopniks - beschaafde mensen.

Op tv - Philip Kierkegaard,

En daarna - nieuws over dit en dat.

En plotseling laten ze ons de aanklager zien.

De openbare aanklager in de ochtend is een slecht voorteken.

En het gezicht van de aanklager is zo...

Wow, nou, gewoon "kom niet in de buurt - ik arresteer je!"

Verontwaardigd gezicht, legaal.

Het bleek dat hij erachter kwam dat ze aan het stelen waren!

Hij zei: “We beginnen de strijd tegen diefstal!

We zullen het gebochelde graf corrigeren!

Ik zal vliegen, zegt hij, ik zal vertrappen, zegt hij,

Ik zal het doorslikken, zegt hij, ik zal niet vergeven!”

Toen stond ik op: "Godzijdank, we hebben het overleefd!"

—

Ik liet een traan en dronk tot op de bodem.

En Churilin zei: "O goden!

Je bent een complete dwaas, oude man!"

En begon wat passies te vertellen

Over de oorlog van enkele clans aan de macht,

Wat zit er onder het masker van de strijd om de orde

Ze zetten gewoon iedereen die ze nodig hebben.

Over Chekisten, over familie, over intriges,

Wie Chelsea zegt, wat maakt het uit

En hoe zakenelites elkaar opeten.

En ik zat en zei alleen: "Ja, jij gaat!"

"Ja!

Er is een oorlog voor volwassenen, op een grote manier!

Revanchisten van de hervormers blazen!

En we krijgen een interactieve show te zien,

Het heet "Waar de rivierkreeften overwinteren."

Nou, en jij, - zegt hij, - van welke soort?

Kondig, - zegt hij, - je geloofsbelijdenis aan.

Bent u voor Sint-Petersburg of voor het oude Kremlin?"

Eigenlijk, zeg ik, voor "Torpedo".

En ik zal dit zeggen:

Er is nu gas in Gazprom - dit is het moment

En burgers hebben rechten - dit zijn er twee,

En zolang er vrijheden zijn, is dit zes.

Toegegeven, er is helemaal geen geld - dat zijn er zeven.

Maar voor degenen die willen spreken,

Ik zal niet gieten.

Ontevreden - drink "Borjomi" -

Dat is driehonderdvijfentwintig!

Ik werd overstuur, en ik werd ernstig,

En ik reed hem zonder problemen weg.

Bij de ingang hoorde men hem schreeuwen:

"Denk aan het 17e congres!"

Hij heeft de zondag voor mij verpest, schurk,

Maar erger nog, hij zaaide twijfel.

We roepen allemaal "Hoera!" Als schapen,

En het enige is dat de clans vechten.

Ik raakte verstrikt in intriges - ofwel Chukchi,

Ofwel Petersburg, of het oude Kremlin.

Ik lees de pers met argwaan:

Zoals - feiten, maar in wiens belang?

Hier schrijven ze, in St. Petersburg plus twee, de sneeuw zal smelten,

En in Moskou, integendeel, min twintig.

En ik zit de hele dag en vraag me af:

En wie profiteert hiervan, broeders?

Is het dan echt zo slecht voor ons?

Maar moeten we op een gegeven moment verontwaardigd zijn?

Wij zijn de meesters van het land, geen sukkels!

We zullen het zeggen!

Ja?.. Waarom zwijgen jullie?