Among the Dead - Tim Armstrong

Among the dead x3

We will rise

Among the dead x3

we will rise

If you count me out you better think again

You better realize now that I ain’t stopping

This is where I start, this is where I begin

This is where you stop, this is where you end

Woke up in a downtown street

We were crashed out living in rubble

Broken bones, broken homes

Broken kid’s living in the jungle

Nineteen eighty seven in the east bay cold as hell it’s the middle of summer

Me and Jesse and Matt and Dave Mello, he was the drummer

My momma said you better watch your back boy

Keep your head up and be a shot blocker

On the outside looking in wit the freaks and the thugs and all the punk rockers

They say I’m outta step in this world so step back man I ain’t gonna warn ya Here’s a message for the disenfranchised of East bay California

Let me tell you something about the Eastbay: it’s California but it ain’t sunny

All my dreams came crashing down I’m outta home my street got no money

And got no band, and got no one around, and all the music is gone man

No where to sleep on the ground wondering what the fuck went wrong now

Know what it’s like to walk among the dead?

I’m alone in total isolation

No ones there this is my final destination.

Old man preaching bout war and peace and the path and total damnation

I always seem to get up get out and survive in every situation

Than one day Matt says let’s get the band together let’s do this one more time

So I’m, ok that sounds good, let’s give it a try, let’s give it one more run

we got garage

we got drums

we got guitars

we got the songs all night long

Onder de doden x3

We zullen opstaan

Onder de doden x3

we zullen opstaan

Als je me uittelt, kun je maar beter nog een keer nadenken

Je kunt maar beter beseffen dat ik niet stop

Dit is waar ik begin, dit is waar ik begin

Dit is waar je stopt, dit is waar je eindigt

Werd wakker in een straat in het centrum

We zijn neergestort en leven in puin

Gebroken botten, gebroken huizen

Gebroken kinderen leven in de jungle

Negentien zevenentachtig in de oostelijke baai, zo koud als de hel, het is midden in de zomer

Ik en Jesse en Matt en Dave Mello, hij was de drummer

Mijn moeder zei dat je beter op je hoede kon zijn jongen

Houd je hoofd omhoog en wees een schotblokker

Aan de buitenkant kijkend naar de freaks en de misdadigers en alle punk rockers

Ze zeggen dat ik niet meer in deze wereld stap dus doe een stap terug man, ik ga je niet waarschuwen Hier is een bericht voor de rechteloze van East Bay California

Laat me je iets vertellen over de Eastbay: het is Californië, maar het is niet zonnig

Al mijn dromen stortten in Ik ben niet thuis, mijn straat heeft geen geld

En heb geen band, en heb niemand in de buurt, en alle muziek is weg man

Geen plek om op de grond te slapen en ik vraag me af wat er nu verdomme mis is gegaan

Weet je hoe het is om tussen de doden te lopen?

Ik ben alleen in totale isolement

Niemand daar, dit is mijn eindbestemming.

Oude man die predikt over oorlog en vrede en het pad en totale verdoemenis

Ik schijn altijd op te staan, eruit te komen en te overleven in elke situatie

Op een dag zegt Matt: laten we de band bij elkaar brengen, laten we dit nog een keer doen

Dus ik ben, oké, dat klinkt goed, laten we het eens proberen, laten we het nog een keer proberen

we hebben een garage

we hebben drums

we hebben gitaren

we hebben de liedjes de hele nacht door