Торец - TILMIL

Ты обещаешь что не доживу до старости,

Твоей туманности уже не хватит.

Бодаться с радостью, но жизнь не кается на страх,

Уложишь пьяного, но ты не ляжешь на кровать.

Буду задыхаться кислородом,

Это хроническая смесь уродам.

Я не идеальный ювелир парома,

Но я ковыляя довезу до крова.

Твоя улыбка сената,

Морщины как хороших лет осадок.

Я принимаю тебя с самой славы,

Ты осуждаешь что не пью лекарство.

Каша с кровью — это как любовь,

Но если весим мы.

Нам не торопиться надо, молодость одна,

Давай не узнаем чисто в паспортах.

Припев:

Старой парой во дворе,

Нас уставят на торец.

С кем хотели быть, мы стали,

Теперь свалим под венец.

Старой парой во дворе,

Нас уставят на торец.

С кем хотели быть, мы стали,

Теперь свалим под венец.

Старой парой во дворе,

Нас уставят на торец.

С кем хотели быть, мы стали,

Теперь свалим под венец.

Старой парой во дворе,

Нас уставят на торец.

С кем хотели быть, мы стали,

Теперь свалим под венец.

Je belooft dat ik niet oud zal worden,

Je nevel is niet langer genoeg.

Stuitend van vreugde, maar het leven bekeert zich niet van angst,

Je zet een dronkaard neer, maar je gaat niet op bed liggen.

Ik verslik me in zuurstof

Het is een chronisch mengsel van freaks.

Ik ben niet de perfecte juwelier van de veerboot,

Maar ik strompel naar het dak.

Uw Senaat glimlach

Rimpels zijn als goede jaren sediment.

Ik accepteer je uit de glorie zelf,

U veroordeelt dat ik geen medicijnen drink.

Pap met bloed is als liefde,

Maar als we wegen.

We hoeven ons niet te haasten, de jeugd is één,

Laten we het niet puur in paspoorten zoeken.

Refrein:

Een oud stel in de tuin

Ze zullen ons op de vingers tikken.

Met wie we wilden zijn, werden we,

Laten we nu door het gangpad gaan.

Een oud stel in de tuin

Ze zullen ons op de vingers tikken.

Met wie we wilden zijn, werden we,

Laten we nu door het gangpad gaan.

Een oud stel in de tuin

Ze zullen ons op de vingers tikken.

Met wie we wilden zijn, werden we,

Laten we nu door het gangpad gaan.

Een oud stel in de tuin

Ze zullen ons op de vingers tikken.

Met wie we wilden zijn, werden we,

Laten we nu door het gangpad gaan.